نه د ارمان په لټه يم، نه د جانان په لټه
له ځانه ورک يمه،لګيا يمه د ځان په لټه

نن دې يوه خبره کړې، دومره وګرځېدم
لکه کوم ستورى،چې وي تل د کهکشان په لټه

موږ هم د شعر نيلۍ نيولې ده روان يو پسې
نړۍ خوځښت کوي، ورځي د لامکان په لټه

څومره توپير شو، راشه ويې ګاله تاته وايم
زه ستا غمونه ژاړم ته مې د خفګان په لټه
 
ازميښتونه يې اوس ان د غره په سرکې نه دي
ستوري، سپوږمۍ څه کوې،خېژي داسمان په لټه

اوبو ته ولوېده، د ناز نارې يې ډېرې وکړې
تلاشه! ما درنه اوبه وړي،د پېزوان په لټه
 
١٣٩٠- عقرب - لومړۍ