زما د زړه تار ته چې
ستا د يادونو شاباز
يو دردېدلی شان ګوزار ورکړي
نه ترې غزل جوړ شي
نه ترې نغمه سازه شي
خولکه لښتې چې باد وښوروي
د ونې خاښ کې ځړېدلی ډول پرې و ډبېږي
زما له زړه نه
دغسې خوشې
هسې بې خو نده
هسې بې سوره شان درزا وخېژي
٣٠/٥/١٩٩٧