څومره په تريخ وخت كې خواږه راكوي
تلو كې د بيا راتلو نېټه راكوي

جانه! دا خلك مې دې و وژني خو
ستا د يارۍ پېغور دې نه راكوي

مني يې هم چې يې د زور نه يمه
بيا نو دا دومره زور په څه راكوي

يمه د هجر شوګيرو زپلى
لاس رانه تاو كه خوب جوټه راكوي

څه زړور و چې يې زړه تښتوو
اوس راله غږ څومره بې زړه راكوي

عابده! يار كړې سترګې داسې پردۍ
لكه چې نور دردونه نه راكوي