هغه ورځ  به په وطن کی کله راشي

چی وطن  بچي یو بل سره پخلا شي 
 

نه دا جنګ، نه ورور وژنه ، دښمني وي

هر یو پرانیزی غیږ بل ته خواپخوا شي 
 

زړونه یو شی ،هیلی یو، دردونه یو شي

یو د بل زخمو ته پټي شي ، دوا شي 
 

د ویرغم کمپله ټوله شی وطـــن نـــــــــــه

د ژړا په ځای په شونډوکی موسکا شي 
 

مهاجر ورونه مو راشي خپل وطن ته

د هجرت توره شپه ختمه شي صبا شي 
 

په هرګوټ کی رغاونه آبادي وي

دا وطن نورهم سرلوړی په د نیا شي 
 

پخواني ویاړونه بیرته را ژوندي شي

یو ځل بیا هیواد مو تاج د ایشیا شي 
 

ننګرهار باغونه بیا ډک شي له خلکو

د پغمان او استالف میلی دور بیا شي 
 

افغانان که د وحدت لاسونه ورکړي

د دښمن پلانونه واړه به رسوا شي 
 

د خالد آرمان به هله بیا پوره شي

چی د سولی لمر راوخیږی  رڼا شي