افغانانو ســــر ه لاس ورکړی یو بــل تــــه 
دا ګوټ مات کښتۍ را وباسی ساحل ته

د زمان کاروان روان دی نه دریږي 
په جنګونو سړي نه رسی منزل ته

د دوبۍاو سنګاپور ننداره وکړي  
بیا نو وغوړوی سترګی خپل کابل ته

دا یو لو یه بد بختی ده چې راغلی 
جهاد وایو هر تخریب او ورور وژل ته

پوهې زد ه کړی مرکزونه سیزل کیږی  
که یې نه منې ورځی غزني زابل ته

د ې وطن کې عدالت به هله راشي 
چې پناه نه وي ډاکو غل او قاتل ته

دا وطن زخمی زخمی په زړه چاودلی 
ژر یې وژغوری یا لویږی بحر تل ته

دا بیمار وطن به هیڅکله جوړ نه شی  
څو طبیب نه شو وطن دارو درمل ته

د خالد زړګی به هغه وخت آرام شـــــي 
چې د سولې ګلان راوړی یار اوربل ته