هرښوونځی چی په وطن کې نن سوځیږي

زړه می اور واخلی اډونه می ویلیږي

چې د ولږې نه انسان هلته واښه خوري

څنګه ستوني نه به زما ډوډي تیریږي

چی د کنډو ړندو حال نه بیا خبر شم

د هغوي په بیوسی می زړه ځوریږی

هر انسان چی د جنګونو قرباني شي

دا ماشوم زړګی می وینی کی لمبیږي

خو چی واورم بیا وطن کی ارآمی ده

زه ارآم شم د زړه بڼ می زرغونیږي

چی دخلکو په څیروکی خوشحالي وي

د خالد د هیــلو ګـل نـــورهــم غـوړیږي