اوس خو پاچا يم  خزانه لرمه 
زه هم د مينې يو کيسه لرمه 
ستا په خاطر که وي نو غم نه کوم 
بيا خو د مرګ لا حوصله لرمه 
زه اوس له ځانه څه خپه غوندې يم 
زه اوس له ځانه فاصله لرمه 
څومره ناوخته يې زما کړ جانان 
له زندګۍ دغه ګيله لرمه 
زموږ د ښار څو لېونيانو سره 
سروشه ټينګه يارانه لرمه