دميني زړه د چا ته مه ورکوه

څوک د دزړه په مينه مه نازوه

دشين سهار وږمه ته ګوره ګلۍ

چه يوځل راشي بيا په منډه لاړ شي

پاڼی په خپله خو ښه وګډوی

يو څو شيبه يي تماشه وکړي بيا

ورڅخه تير په منډه منډه لاړ شي

داسی دزړونو مينه هم وګڼه

پام چه ګناه ونکړی

چا ته دمينی زړه ور نکړۍ ګرانۍ

د ماشوم توب دونيا د ښه وګڼه

د پا کی مينی حقيقت وو په کی

ها غه رنګين شا نته دونيا يادوه

سوچه اخلاق انسا نيت وو په کی

پام چه ګناه ونکړی

چا ته د مينی زړه ورنکړی ګرانۍ

مينه ړنده مينه کنه ده ګوره

تا به په ورانو کڼوالو واړوي

د بيتلون پيټۍ خو درنه ګوره

تا په به بلا بلا غمو واړوي

راشه هم دلته تم شه

پام چه ګناه ونکړی

چا ته د مينی زړه ور نکړی ګرانۍ

رڼا صفا لکه د واوری په شان زړه دښه ده

د سره ګلاب په شانته تل تر او تا زه وګرځه

مينه نن دلته سبا هلته تل د زړه ملمه ده

لکه شبنم په شان وريږه په هر زړه وګرځه

دغه دونيا د هوسونو او کبرو دونيا ده

پام چه ګناه ونکړی

چاته دمينی زړه ور نکړی ګرانی

پام چه ګناه ونکړی