چې لاس پر لاس راکیـــــږدې آســـمـــانــــونه په لرزه سي

چې خوله پر خوله راکیږدي جنتـــونـــــه راښـــــکاره سي

دمینې تود نفس دی پسرلی پـــــــر مـــــخ راخـــپور کړي

غونچې غونچې ګلونه دنسیم پــــــر شـــــا سپـــــاره سي

اواز دی دزړه اورم چـــــې دمیــــــنـــــې غــــــزل وایــــــي

ماحول په نڅا کښیوزي ، په فضــــا کـــــې ازانګه سي

دشونډو جام چې راکړې او داورین تندی دې تریو سي

دوروځو محرابونه دې خمـــــان ســـــــــي ، میخانه سي

په پټه خوله داستان چـــــــــې داورونــــــو راتــــــه وایې

وجود مې لمبې وکړي ، کــــــا یــــنـــــات په زلزله سي

خولې چې دلذت دې پر تــنــــدي طـــــلاوې پــــــاشـــي

رودونه  دسپین زرو دغــــلبـــیـــل پـــر جـــال خپاره سي

پــــه کــــټ کې چــــــــې راواوړې له یوه اړخ نه بل اړخ ته

پاس ستوري چشمکان کړي اوسپوږمۍ په ننداره سي

چې ټول عمر مې تول کړی دمعنا پــــــه تــــــرازو کـــــــې

له دې شیبو نه پرته ، نور یې ټوله بـــــې فـــــایــــده سي

داستا لیونۍ مینه مــــعـــروفــــي امـــــانــــــت بـــــولي

هــــر راز دې یو الماس زمــــا دعــــمــــر خــــزانـــــه سي