لس کاله مې ځوان کړې چې په کټ کې پر ماواوړي

هره دګل پــاڼـــه یــــې پـــــه دې مـــعــــجــــزه ویــــاړي

ګډه چوک چوکه سي دمینو پــــــه کـــــوڅــــــو کــــــې

بلبل له خــوشحالې نــــه د خـــنــدا پـــه عــــوض ژاړي

توپان دجـــذباتو چې دمـینـــې پــــه بــــڼ ګــــډ ســـــي

حیا غونـــډه هوا سي ، ګل غوټې بیــلـــــوي پـــــاڼــــې

بړستــــن وي که بالښت وي دتوپان اوبو اخـــیستــــي

په توره تــــاریـــــکه کــــې رود بــهــیــږي غـاړې غــاړې

لمبـــــې دنفســــــونــــو دلـــــذت پــــر کــورو بــــل وي

دنـــیـا او عقبا هیر کړي څوک پراته څــوک پـــه ولاړې

دعشق پــــه تـــوپانو کې اور اوبـــه ســــره یـــو ځــای وي

صدقه تـــــر دې تــــــوپــان شـــم چې آبدې کړي ویجاړې

نو څنګه مــعــــروفي په داسې حال کې سي سپین ږیری

چې هـــــره مـــحبــوبــــه ورتــــه دعــمـــر اوبـــه غـــواړي

۲۷ اګست ۲۰۰۲