را کښته ســـه آســــمانـــــه نـــــن دې وار دړنـــــګیـــــدو دی

روڼ ستوري دې عاجــز سوه لــــمـــــر دې هم په ړندیدو دی

باران چـــــې دمــــرمیــــو او بمـــــونــــو پـــــر مـــــــوږ اوري

هرڅاڅکی یې بڅرکـــی ، دابــــاران دســـــوځــــیـــــدو دی

له غـــــرونـــــو ارام تـــلـــــلـــــی ددښتــــونــــو پــــه کوکارو

یوه داســــې زلــــزله ده چــــــې هر غـــــــر په ماتیــــدو دی

شمال یا که جنوب وه ټوله ولاړ ســــــره ګـــــډوډ ســـــــوه

په داغ ظرف دلویدیځ کــــې ټــــول ختیځ په ویلیدو دی

دشنو وږو پرځای ګـــــوره زوزان دي چـــــــې راوځـــــي

لښتې او رود خو څه کړې ، سمـــنــدر پــــه وچیدو دی

تر تورو خاورو لاندې دما شـــوم ږغ اوریـــــده ســــــي

وای دمړه پلاراو مور اړخ تـــــه زمــا زړه په دریدو دی

دپـــــوه اوناپــــوه جنــــګ دی داقیامت بشر جوړ کړی

زاړه فکرونه سوځي نوی ژوند پـــــه جـــــوړیـــــدو دی

خو ږغ کړه ملایکو چې پر خـــــدای تـــــوکل وکـــــړئ

تر هری ستونزې وروسته ښه آرام پر خپــــریــــدو دی

په داسې یو حالت کې چې هر څه پر ځای ساکن سوه

معروفي دخدای حمد وایه چې زمان پر خوځیدو دی

   ۱۰ / نوامبر /  ۲۰۰۱