ما چې په ځان واخيست تهمتونه ستا

څه كه راكوي څوك پېغورونه ستا

څنګه دې پېغور په ځان وانخلمه

شونډې دې غوټۍ سترګې جامونه ستا

مه ږده په زړګي مې د ملهم  پټۍ

پرېږده چې په كې وي پرهرونه ستا

دومره خيال يې ساته ما خو دركړلو

ډېر په كې پراته دي ارمانونه ستا

شك راته پېدا شي يارانه كې دې

كله چې راياد كړمه لوظونه ستا

دې دنيا كې دغه را په برخه شو

خيال كې جوړومه تصويرونه ستا