زه ګــــــــــلونــــه لـــــټومــــــــه پــه باغچو کې

هـــــــر وخت ډکې کړم منګولې په اغزوکې

بې مــــثاله خدای پيدا کـــــــړې په دنيا کې

څومره خوند دی ستا د سترګو په کتو کې

شــــورمشور ستا د پازېبو هـــلته خپور شو

دلــــــته مست شـــــــو لـــېونی په ځولنو کې

يــــــــــــرغلګر مې پسې واخېستل تر کوره

ځــــکــــــه ډېـر رنــه ډاريـږي پــه ځـانګوکې

ستـــــا د مـــينې لېــونيان خــو ياره ډېر دي

(مــــــنګل) شـــمېره لــــيونی پــه لېونو کې

١٩٩٣\٧\٨  هالند