دښمن په زوره نــــنــــووت پـــه کــــــور د پښتا نه

خـــــو دغـــــه کــــار یـــې هــــم وکــړ زور دپښتا نه

څـــالاکــه دښـــمــنـا ن چي یې سر وړي هغه مها ل

مشغــو ل لکه ماشو م کړي په څه ورور د پښتانه

دســــتـــي د پـــښـــتــــانـــــه پــــه ولـــګـوي غاښ

چي هـــر يـــخـــزڼی مار تود شي په اور د پښتا نه

و يړيا به یې هم در کړي که ئې زړه وي ستا په کار

خو سر په هــــر حــــالــــت کي دی په پور د پښتا نه

دروېش ور پسي ټــــول عـــمــــر اخـــسـتی ؤ څراغ

خو چرته یې هم ونه ليد غــمـخـور د پـــښــتـــا نــــه