واخلـــــه چـــــې داغونــــــه در پېـــــــــرزو کــــــړمه

خپل دمخ خالو نه در پـــــېـــــــــرزو کـــــــړمــــــــــه

 ستا په ما پېـــرزو دي ګــــــنــــــا هو نــــــــه خـــــــو

زه به ثــــــوابو نـــــــه در پېـــــــــرزو کـــــــړمـــــــــه

تا ته مینه ټــــو کـــــــه ښــــــکار ېـــــــــده اشنــــــــا

ګــــــوره چـــــــې اورونه در پېــــــــرزو کـــــړمــــــــه

 ته مې دوز خي شیخه پـــــه څــــــه بـــــــولــــــــې ؟

راشـــه جنتــــــــــو نه در پـــېـــــرزو کــــــــړومـــــــــه

بیــــــا بـــــه دې په سترګو اوښکې ځـــــي راځـــــي

داسې بـــه غمونـــــــه در پېـــــــرزو کــــــــــړمــــــــه

  ا مریکا

۲۰۰۲/۹/۱۳