داستا مینې  زه رسوا په عام او خـــــاص کــــــړ م

د د نیا له کار او بار ځینې یې خــــــلاص کــــــړم

له دردو نــــه مــــــې خبر دی حا جــــــــت نــشتـــــه

نور نو ولې زه بې ځایه بـیـــا هــــــــراس کــــــــــړم

یو ښا یست مـې وو جانان لــــــره ســـــــور اور شو

بل نازونه ادا ګانې پــــــــرې د پــــــاس کـــــــــــړم

دزخـــــمـــــي مرغۍ په شـــان راته شټــــــــيـــــږي

ځکه هر ګــــــــــړۍ د زړه په سر مــــــــې لاس کړم

رقیبان چـــــــې اوس پخپــــلـــــه مــــــخـــــــه لاړل

بیا به بد کړم چــــې د يار ځینې و سواس کــــــړم

امریکا

۲۰۰۲/۷/۲۳