اوس په دې مالت کې زه بې یاره عادت شوی یم
یاره خپه نه شــې ستا لپاره عادت شوی یم

دلته مې اوس یار نشـته کلونه دي،اوښتي خو
هر ماښام راځمـه په دې لاره عادت شوی یم

وګورمه ښکلو ته ، بیا ژر جومات ته ولاړ شمه
زه له وړکتوبـــه ښه دیندار عادت شوی یم

وخت نو څه ارزښت لري ، په ټوکو به یې تیر کړمه
زه د هر پښتون غوندې بیــکاره عادت شوی یم

راځې که نه راځې زه درته هم سترګې په لار نه یم
اوس  نوله خزان ســره بهـاره عادت شوی یم