یو ورځ به ګورې چې دا پاس اسمان لوګــــی لوګـــــــی شي

داستا ښکلاته دهرچـــا ایمــــان لوګـــــی لوګـــــی شـــــي

دشیـــــخ توبو باندې کاواکــــــه ایمـــــان نــــه ټینـــــګیږي

چې ځوانې مینې ته زاړه صو فیان لوګـــــی لوګــــی شــي

توبې نسکورې شي چې جام په لپو ډک کــــړي جــــانــــان

قسمت بدل ، زړګی لمبــــه او ځان لوګـــی لوګـــــی شــــي

څنګه وادې دي چې ماتیږي ایمـــان سر پـــــکې خــــوري

شمه بلیږي پتنـــــــګان خواران لوګــــــی لوګـــــی شـــــي

غماز دروغجن دی چې دځان لاپې پــــه ســــــر ماتــــوي

خپله چړ چې کړي چې دبل ایمان لوګی لوګــــــی شـــــي

غم دهجران ، غم دوطن  غــــم مـــې دښکلــــي جــــانـــان

دومره غمو کښې به داستا جانان لوګــــی لوګـــی شــــي

سپوږمۍ او ستوري سپین لمر چې ورته سر ښکته کړي

دخدای لوی حسن ته به سپین قرآن لوګـــی لوګــی شــــي

چې په باغچو کښې « سنګرواله » بلبل نـــه چـــــغیـــــږي

قلم ایره شي او دشعر دیـــوان لوګـــــــی لوګـــــــی شـــــي