اوښکې مې تا پسې بهيـــــــــږي، ته به کله راځې؟ 
 ستا ښکلی سترګې مې ياديږي، ته به کله راځې؟

 ته د څو شپو په وعده لاړلـــــــــې چې بېرته راځې
مياشتې کلونه دې تېريـــــــږي، ته به کله راځې؟

 په شپه کې ناست يمه سپوږمۍ ته دې صفت کومه
 دا د غم شپې نه سباکيــــــــــــــــږي، ته به کله راځې؟

 زما د سترګو نه د وينو ســـــــــــره ډنډونه جوړ شول
 هر وختې تاپسې ژړيږي، تــــــــــــــــــه به کله راځې؟

 زړه ته مې وايمه چې صبر شه نــــــــــــــــور مه ژړېږه
 د زنې خال دې نه هېريږي، ته به کــــــــــــــــله راځې؟

 د خدای لپاره ګلې راشه نور دې خپل کلي ته
 زړه د هېواد شېرزاد خوږيږي، ته به کله راځې؟