بس دې نور مه کړه د غــــمونو کيسې
 راشه چې وکــــــــــړو د ګلونو کــــيسې
 د دوزخـــــــونو په کــــيسو ستړي شــو
 نــــن به کـــــــوو د جنـــــتــــــونو کيسې

ځه چې نن ﻻړ شو د ساقي خــونې ته
 زمونږ په شان د لېونــــــــي خونې تــــه
 هغه هم مــــــــونږ غوندې په ميو مين
 که ترېنه واورو د جامـــــــــونو کيسې

 دلـــته راځي څوک چې غمــــونه لري
 په زړه زمــــــونږ غوندې دردونه لري
 مونږ به هم واړوو پـــــــه سر جامــونه
 که شي مو هــــېرې د زخمونو کيسې

 جـــانانه راشــــــــه دا دنيا وګــــــــــوره
 پخــــپلو سترګو دا ښـــــکلا وګــورو
 تر څو به ناست يې د زاهد خولګۍ ته
 تر څو به اورې د خــــــــيالونو کيسې

 په مـــــــــــا او تا ده دا دنـــــيا ودانــــــه
 مــــــــونږه چـــــې نه يو نو په چا ودانه
 ( هيواد ) به نه وي ارمانجن به ګرځې
 هيـــڅوک به نه کوي د زړونو کيسې