یاد دې دي

چي په یوه څانګه مو شپه شوه

آ، وروستې تو پاني شپه کې

څه ژړاوه  !

زما او ستا د وزر لاندې

هغه شپه ویر جنه پاڼه

څنګه غلې لړزیدله.

یاد دې دي چې ځنګل ډوب شو

سبر ې ډوبې چنارونه

یاد دې دي چې زموږ ځاله

آ سپیرو څپو په سر کړه

لکه خونه بې مړونه.

نن دې یاد دي

چې د خیر او پاکې زړونه

د لمڅو لښکر کې نه ځي

په خوږه سپیڅلې وینه

۱۳ ۶۵ / ۸ / ۱۲