( مات ) ئـــې چـــې د یـــــو نظر کتونه شم

دود دې لـــــه دې ستــــرګو پښتنو نه شم

تا ته چې د بدو سترګو سپـــــــرګــــرځـي

کــــاش ددې مـــجــمــر لـه سپیلنو نه شم

و بـــــــه بــــولــــم هغه وخــت خنـداځانته

خــــــلاص چې له ژړا اولـــه سلګو نه شم

خــپـلـو د یوسف کــــــانـــــې راوکـــړلـــې

څــنــګـــه ګیــلـــه مـــن زه لـــه پردونه شم

مـــاتـــه چــې کـڼــګل لـکه سکروټه شي

پـــــټ زه لــــه لـــمــبــو که له اوبونه شم؟

تـه وې د زمري په خوله کې شپه او ورځ

ځـــــاردې دنـــــامـــــه لــــــه تــرانـونـه شم