شپه راخـــتلــــــــــــــې ده، سبا نشته

تیاره رابــــــــره ره، رڼــــــــا نشــــــته

خمـــــونه تش دي میکدې ویجاړې

شرنګ د پیالو نشته، غوغا نشته

بـــــلبـــــــــلان ځـي ونو ماتم نیولی

د ګل  په  شــــونډو کې خندا نشته

مجنون د تورې شپی په دښته کې ورک

شغله د حسن د لـــــیــــــــــلا نشته

نه د تاک لور، نه یې بربنډه نـــڅا

هــــــم یې لـــذت هم یې ګنا نشته

د زاهد عمر لـــــه درواغو نه ډک

یوه شـــــیبــــه پکې رښتیا نشته

دنیا له ښکلــــــو ښاپېرو ډکه ده

خواږه کاته مې د آشــــــنا نشته

کلی هغه دی کوڅې هغه دي خو

د لیونو پکې غــــو غــــــا نشته

ساقي ! ما ښام شو ډیوې ولګوه

ستوري پر ېوتي دي ځلا نشته

آلمان/ مارچ   ۱۹۹۷