دامــــي لیک وو په قسمت کښې په تقدیر

یــــاره ســــتـــــا مــــیـــنــــي آخته کړمه پر ویر

ځان مې خپل اختېار مې هغه ورځ پردي شو

چــــــــه مــــې ولـيـــــده دا ستا ښکلې تصویر

حـــکــــیـــمـــان يــــې پـــه علاج کله پوهیږې

مـــــا خــــوړلـــــــې دي په زړه کښې د غم تير

د بــیــلتون رباب د غیږي کښې زما کیښود

کلــــه بـــــم تـــــار غــــــږومــــــــه کـــــه زیـــــــر

اتــــــه کــــــالــــه ځــنــکــدن ورباندي تیر شو

د خـــســــرو پـــه شـــان هیڅوک مه شه زهیر