محمد يوسف رؤف

هلته مې اردو وژني، دلته مې فارسي وژني
هم مې خپل بچی
وژني، هم مې بي ننګي وژني

بله د ډيوې په شان، سوځم په لمبو خپلو
برق شمه بريښنا شمه،بيا مې خپل پردي وژني

جوړه محفلونو کي،خما ر شمه، نيشه شمه
زړه د اباسين شمه ، بيا مې تربګني وژني

ژبه د خوشحال يمه ، توره د بابا يمه
جوړ چې تاريخونه کړم،بيا مې کام کامي وژني

وياړ يم په سرو وينو کې ، ناره د غيرتونو يم
توره چې بالا شمه، بيا مې خپل سړي وژني

زه
د ملالۍ ژبه، توره د ميوند يمه
جوړ چې مې وياړونه کړم،بيا مې په زي زي وژني

ويښ شه اې د
وياړ کامه ، ژبه ستا د مور يمه
سياله مې د نورو کړه ، فخر ستا دکور يمه

٢٧-٠٢-٢٠٠٧
سويس

ترې تيريږه
چې مينه ظاهرې کا،که اولاد
وي ترې تيريږه
چې ديوال پرې نه تم کيږي ،که پولاد وي ترې تيريږه

که د ګل له پيمانې نه ،بوی دزهر و شي راپورته
دا قاتل دی دبلبلو، دا دې ياد وي ترې تيريږه

چې شاګرد
په بله بوزي ، او د حق مشعل کې مړ کا
دا ملګری دشيطان دی ،که
استاد وي ترې تيريږه

چې مړښت يې د مظلوم په نارو نه وي لا
يې غواړي
په انګړ د دې ظالم کې،که فرياد وي ترې تيريږه

په تحريک د غليمانو ، ورور وژنه که رايج شي
که هر څومره يې ملزوم کا ،که جهاد وي ترې تيريږه

چې يې سر وي په
کڅوړه ، د غليم کې سترګې پټې
که رهبر وي که اخوند وی ، که جواد وي
ترې تيريږه

چې د پلار د احترام او ، حقوق سره
کا لوبې
دا اولاد اولاد نه دی،که شمشاد وي ترې تيريږه

د )يوسف( اشعار لوستونکيه ،لږ په دمه دمه لوله
که يقين د پرې رانغی ، ترې تيريږه ، ترې تيريږه

١٤-٠٨-٢٠٠٧ سويس