مت خان خادم

دمره ورته اړ یمه
بې له پښتو مړ یمه

خامخا به پړ یمه
سر د نوي لړ یمه

زړه مې له رنګونو ډک
څه که په رنګ خړ یمه

ته له څروې لوړه يي
زه له چینار لوړ یمه

څومره ده غني پښتو
زه خپله انپړ یمه

لاس راغزوا ګني
لویږمه په زوړ یمه

بیا خادم مین یم
بیا د سزه وړ یمه