اینجینیر نصیراحمد

زه په دي بندو واز نه يم چه محل که ویرانه ده

يم مجنون دجانان سترګي مي کعبه وميخانه ده

 

شيخ طاعت وعبادت کړي اوپه دي هيڅ خبرنه دي

چه جانان پر ځاي نصيب کي يي جنت کي فرشته ده

 

جام دميو چه تيارکې زماديار شوڼډي په ياد سی

د بل شمع په اور سوځلي يو غافله پروانه د ه

 

زه ستومانه له سفره دجهان خورو ملکو کی

په خپل کور کی راته ناسته یو محبوبه پښتنه ده

 

ددنيا عيش وعشرته ستا په ما باندي ښه فهم دي

دجنت حورو خیالونه مي مغذو کی زولانه د ه

 

ستاالزام په ما داغه دي چه دميني پرستيش کړم

دی دوږخ کې چه زه اوسم دجنت لار پرسپره ده

 

وړه ژبه لوي خبري وحشي فکر لوړ خيالو نه

زوړژوندون نوي جهان دی بدله سوی زمانه ده

 

څوک نازيږي په منصب څوک په دولت اوپه ماڼيو

دنصير قسمت قلم و د خيا لونو خز ا نه د ه

 

دشبنم يوه قطره واي       -  دسره گل غيږکي بيده واي

نه مي پلارنه مې نيکه واي-  شيرين ژونديوه لمحه واي

دسپرلې پر پله راغلۍ   -     دغوټيو وديدن ته

درسته شپه مي تيره کړي-   داغزيو ولمن ته

دنسیم سره ملګري   -    دغنچووشګفتن ته

د ګلزارپه تماشه واي-   دشبنم يوه قطره واي

              دجانان غيږکي بيده واي

یوه اوښکه دخوښي واي  - دباڼوڅه اويزانه

ټول مزل مې يورباط وايي- درخساره تر ګرېوانه

په ژړاکي هم مسکا وايي - دحساس زړه له ارمانه

د جهان په تماشه وايي  -  دشبنم يوه قطره وايي

                  دجانان غيږکي بيده واي

هم ځواني واي هم جمال واي- په هجران کي لاوصال واي

شهلا سترګي مي کتلاي  - دنرګيس دزني خال واي

يونغمه دسوی زړه واي  - دبلبل رنګه خوشحال واي

داژوندون یو انديشه واي-دشبنم يوه قطره واي

               دجانان غيږکي ويده واې

یادسرولبو پياله وايي  - درازونوخزانه واي

دحساس عقل په طمعه-له جنونه مستانه واي

دساقي لاس کي خندانه-دشرابوپيمانه واي

دعيشونو زمانه وايي - دشبنم ېوه قطره واي

          دسره گل غيږکي بيده واي