زلمی نصرت

هغه فریاد چې انتها نه لرې!

د ټول احساسه سره
 فریاد دې اورمه زه
هغه فریاد
چې انتها نه لرې
پري هم پوهیږمه ښه
د همرنگۍ فریاد دې
غواړې چې ماته دې ځان ورسوي؟!
 خو زه  حیران یم تا ته
چې ته به څنګه تر ما ورسیږي؟!
ماته، چې خپله خپلواکي نه لرم
 په کلي کور کې کوم ښادي نه لرم
په تور زندان کې پروت یم
د خرافاتو په زنځیر باندې تړلی یمه
 له عقل او هوشه یې خلاص کړی یمه
په ټول احساس سره مې
فریاد دې اورمه زه
فریاد مو یو دي سره
هغه فریاد
چې انتها نه لرې

۱۲.۰۳.۲۰۲۰
وایله
دنمارک

 

 
د مـسـتـیـو شـور را جـگ شــو، د پــاولــیــو لـه نـغـمـو نــه
جــنـکـۍ پـــه نـڅـیـدوشـوې، د شـپـیـلۍ لـــه غـــږیـــدو نـــه

مـازدیـگـر کـې، مـیـلـه جـوړه، شـوه د مـیـنې، پـه گـودر کې
د رنـگـونـو طـوفـان راغې، لـمـبـې پـورتـه شـوې، اوبــو نـه

فـضـا ټـــولـــه رنــگــیــنــه شــوه، د خــوبــانــو لــه گــډا نــه
د خـوښـۍ نـغـمـې شـوې پــورتــه، د بـنـگـړو لـه شرنگیدو نه

ځـنـگـیـدل بــه گلان رنــگ ـ رنــگ، د خـوبـانـو پـه ټـټـر کـې
شــوې د مـشـکـو وږمـې پــورتــه، د لـونـگـو لــه عـطـروو نه

د گودر په وږمو مست شول، کبان سیند کې مرغان هسک کې
شــوې د مـیـنـې ټـپـې پـورتـه، لــه بــامــونــه، لــه بــاغــو نــه

ای نـصـرتـه! خـیـال دې بـس کـړه، نـه نغمې شته، نـه نڅا شته
گـودر سـوی، بــاغــچــه ســوې، کلی ســوی لــه جــنــگــو نـه

۱۱.۰۲.۲۰۲۰
وایله
دنمارک

 

زمــا ژبــــه، پـښـتـو ژبــه، یـگـانـه ده په جهان کې
داسـې ښـکـلې لکه ستوری، ښآیسته ده په جهان کې

د شـاهـیـن او د گـُربت غـږ یې راځي له سردرو نه
نـوې هیله یې د پوهې، اوس خوره ده پـه جهان کې

نـور که هـر څه وايي کړي هـم، زما ژبه درنه سټه
لاغـوړیـږي سـاه اوباسې، گل دسته ده پـه جـهان کې

زما د ژبې مـرغـلـري پـه ورو، ورو جهانې کیـږي
مـثـالـونـه یې ښـه ډېـر لکه کـیـسـه ده پـه جهان کې

ای نــصـرتــه ایـرې کـلـه پـټـولـئ شـي سـکـروټـې
زمـا ژبـه خو د پـوهـې سـره لـمـبـه ده په جهان کې

۲۱.۰۲.۲۰۲۰
وایله
دنمارک

 

که پرون بابا رنگ واخست له ښاماره
رنگارنگ گلونه لاړل له گلزاره

که د نن بابا رنگ واخلي له جباره
اوسني گلان به هم لاړ شي له ښاره

که کارغان د بڼ فضا کړي تکه توره
بڼ به ړنگ شي د کارغانو له کرداره

څوک چې  وایي چې  کرم گلان په بڼ کې
هم هغه به گلان ریبي بې قراره

دا وطن په فتواگانو نه جوړیږي
دا وطن به  جوړ په پوهه شي دینداره

 له بابا، بابا ویلو پوره نه شو
ځان آزاد کړه ای پښتونه له دې باره

ای نصرته پښتانه دې خدای هوښیار کړي
چې پیدا کړي ځان ته سمه سپینه لاره
۲۴.۰۱.۲۰۲۰

لایت های
دنمارک

 

 

بغیر له تانه، زه خپل دین او خپل ایمان لرمه
لکه سپوږمۍ زه داسې ښکلی یو جانان لرمه

په دې بند نه یم چې ته کوم اسمان  ته فکر کوې
زه په جونگړه کې روڼ ستوری د اسمان لرمه

خوشال په هغه یم چې لاس مې ورته ورسیږي
ځکه د خټو گټو کور کې ژوند اسان لرمه

د بهشت حورې طهورا شراب دې ستا وي ملا
زه د انگړ خوا کې  ډک خم او سره گلان لرمه

ته د تزویر او د ریا له پاره حج ته لاړ شه
زه د غریب اولس د ښه ژوندون ارمان لرمه

مخلوق لوگی شو اې نصرته د ادیانو جنگ کې
زه غیر له دینه انسانیت سره پیمان لرمه

۱۴.۰۱.۲۰۲۰
وایله
دنمارک

 

یو ساده کلیوال ځوان دی
د زندان په لور خندان دی
آرام ښکارې په ظاهر کې
په باطن کې یو توپان دی
نه کوم ډار لري له ښکاره
د یاغي گربت په شان دی
زولنو سره چې خاندې
ته به وایې باچاخان دی
اوسني عصر او زمان کې
یو سور گل د خپل ستان دی
د خبرو په انداز کې
سپیڅلي خوشحال خان دی
د منظور له حماسو نه
د شاعر قلم لرزان دی
یو لوی قام راغلي شور کې
مدنیت خواتې کاروان دی
په لنډو وایې نصرت دا
پی ټې ام زموږ ارمان دی
۲۸.۰۱.۲۰۲۰

وایله
دنمارک

 

رامولې یم صنم
د صنم د سترگو نم

نم د سترگو پر لبان
د لبان پر مخ شبنم

د شبنم هره دانه
د ډک جام نه نه و کم

یو مسکا یې د لبان
رانه لرې کړ ټول غم

چې خوره یې کړه زلفان
زه یې کړمه هلته تم

کړمه څانگو کې را تاو
سره شو سره همدم

هغه دم هغه کرم
ماته شو بیت الحرم

هیر به شې د نصرت
هغه وخت او هغه دم

۱۵.۱۱.۲۰۱۹
وایله
دنمارک

 

نه منم خیالي عدن

چې جوړ کړي نن حزن

زخمې کړي زما وطن

سوځولی زما چمن

په هستي کې شوم نیستمن

نه منم خیالي عدن

چې پرهر مې بدن

په سینه په ځنکدن

توان نه شته د کفن

جوړ ګلشن مې شو مدفن

نه منم خیالي عدن

چې ملا شو اهریمن

تل اغیارو ته ژمن

د ښایست سره دشمن

لور په لاس ریبي سمن

زه منم باغ عدن

چې تبعیض نه وی د زن

هر خوا باغ وی او ګلشن

چوڼي باغ کې وی ډادمن

خپلواکي وی او اتن

زه منم باغ عدن

چې هر څوک یې وي پتمن

په کې نه وی ته او من

انساني خوی وي واکمن

ژوند وي ستوري د یمن

زه منم باغ عدن

چې باغبان یې وي هوډمن

مشکو بوی وي د خُتن

نه زاغان وي نه رهزن

د نصرت زړه وي ښادمن

۱۹.۱۱.۲۰۱۹

وایله

دنمارک

زه خو هغه پورنی نه یمه څه
چې زما پر مټو دې کابل گټولو
بیا دې پر ژبه زما ریشخند وهلو
نشه مې والوته او ویښ دې کړمه
چې چوکیدار شوم او تا عیش کولو
زه اوس قلم، کتاب دفتر غواړمه
سوا جگړو نه خپل مقر غواړمه
ځان مستقر غواړمه
له سر درو نه مې دلبر غواړمه
پـرون پـرمـا چـې و حـرام
هـغـه حلال غـواړمه
ځان ته اقبال غواړمه
هم مې حساب غواړمه
خپل انـتـخـاب غـواړمـه
ربـاب، سیتار غـواړمـه
فـرهـنـگ تـه کار غـواړمـه
خپله دیره، خپله حجره غواړمه
د تاک نـه لاندې مې نشه غـواړمـه
نشه د پیازو د شړمبو او د اینځرو نشه
د چنار لاندې په گودر کې د زمزمو نشه
نه د قصرو، نه د مرگو نه د سرو زرو نشه

دنمارک ـ د وایلې ښار

تښتیدلي ټــوپـکـیـان اوس
بې ضمیره غاصبان اوس
نــه دوی غــلا مـنـي نــه غــدر
دا خوني٬ خوني ښکاریان اوس
نـه حیا لـري نـه پـت هیڅ
وایې دوی دي اتلان اوس
له کـڅـوړو سـره گرځي
ځانته وایې خادمان اوس
د نـفـاق اورونــه یـې بــل کـړل
په کې سوځي خوار افغان اوس
د فـقـیـر فـریـاد تـر هـسـکـه
پورته شوی تر سبحان اوس
د تاریخ تورې څیرې دي
قلابي دیموکراتـان اوس
خـیـال دې سـاتـه ای نـصـرتـه
چې دې ونه خورې لیوان اوس
۲۹.۰۸.۲۰۲۲
وایله
دنمارک