محمد رفیق عزت

د اخترماښام 
محمد رفیق عزت 

داد روژې وو یو ورستی مازدیګر
ډک له خوښیو وو زیړی مازدیګر
پیغلو نکریزو نه جامونه ډک کړل
د ماشومانو ګلالی مازدیګر

ماښام ملا یو څو خبري وکړې
څه یی وړي خو څو یی ستري وکړي
سبا کمکی اختر خو غټه ورځ ده
دې کلیوالو تي شکري وکړي

نور مو له زړونو نه کینه وباسئ
له بدوبدو نه توبه وباسئ
سهاراختر دی یو بل غیږکی ټینګ کړئ
له خپلو شتو نه سرسایه وباسئ

دي ماخوستن یی څه مزې لرلي
ټولو په زړه کي تلوسې لرلي
جینکو لاسو کي نکریزي ګل کړي
هر یو ماشوم ښکلي جامي لرلي

زموږ د ځوانانو د بګریو کتار
په بر میدان کی د هګیو کتار
خدایه ! سهارته به ورورسیږي
زموږ د رنګینو ټکیالیو کتار

دوئ خو په زړونو کی کیسي جوړوي
په سرو صدریو خو چرمي جوړوي
د لمندارو کمیسونو پیغلي
نن په لمنو ستاري جوړه وي

د څو چورلکو په غوړمباراویښ شوو
د راکټونو په درزا راویښ شوو
د ماشومانو چیغو چیغي کړلي
د سرو لمبو په سره فضا راویښ شوو

یو تور لوګی تر دیوالو پورته شوو
د سپین جومات تر منارو پورته شوو
زموږ دڅارویو د رمباړو اواز
پورته شو ښه تر اسمانو پورته شوو

څو شیبي ورسته یوه چوپتیا خوره شوه
د یوي مورکی.ماشوم ژړا خوره شوه
خلک په زوږ له کورو ووتلو
نور نو په کلی مو بلاخوره شوه

د زیړ ماشوم پر مخ ایري پرتي وي
لاس کي نکریزي یی لندي پرتي وي
په سره دسمال کي یی هغه سپيني جامي
سر تي په سرو وینو کي سري پرتي وي

دا سور شفق په وینو سور را هسک شو
ورپسي لمر لکه تنور راهسک شو
په سره پرهر کی ویني ډنډ ښکاریدي
لکه یاقوت چي په ټټر را هسک شو

د سرو نوکانو ناوکی بوره شوه
کبلی یی نشته دا هوسی بوره شوه
د کور خاوند یی هم ګولو خوړلی
د زړه ټوټه باندي مورکی بوره شوه

په ژړا وایی زما بنګړی یی یووړ
زما خاوند زما ټکری یی یووړ
چي په اوږه باندی له خیاله می وړ
زما د اوږي ها سور منګی یی یووړ

دلته اختر د ویر ناري جګیږي
له دي کوڅو نه انګازي جګیږي
تاسو تصویر زموږ د کلي ولید
وینی تري څآڅي جنازي جګیږي

سرليک: پاکي اروزګاني

زموږ دکلي رڼاګانې په سهار کې ناستي
لاس په دوعادشپو په ورکه انتظار کې ناستي
ددې ظالم مارپه کوپړۍ به نن ډبري وارشي
ښه په کمين کی توتکۍ غلې چينارکې ناستي
دپرون شيخ نن وشيطان ته سکه ورور ويلی
ځکه خوډمې يي دتلوراتلو په لار کې ناستي
موږ دټوپکو له شپيليوڅخه نه ډاريږو
خير که مو پاکي ارزوګانی پاس په دارکي ناستي
که دلته سوځي هلته سوځي دغه کوم ولس دی
چی دعرفان ډيوې يې مړې مړې دی کتارکي ناستي
خير دی که توري مونن پڅي اوملاماتي زلمي
لادملالي خوندي ډيري ښه په وار کي ناستي
هغوی چي موږ تي خپل بچي وروڼه په جنګ راليږل
نن بوړي وراري ويريدلي دي په وار کي ناستي
دغو (عزت)هغو عزت زموږله مينی واخست
ځکه مو کرکي نن په کو ر کلي اوښار کي ناستي
محمد رفيق عزت

د تڼاکو غوبل

کله اقرار کله انکار خوښوم
دمينی هغه دغه کار خوښوم
چی په کی مينه بی تاله خرڅيږی
هغه محل او دغه ښار خوښوم
هر مازديګر چی به شمال ځنګاوو
دبر ګودر ها د نګ چينار خوښوم
چی تر منګی لاندی يي را کړه خولګۍ
هغه ګودر اوهغه لار خوښوم
لاکوي زړه کې دتڼاکو غوبل
دمينې دارنګه انګار خوښوم
خود په اتڼ ځي دګريوان دښتی ته
درڼو اوښکو روڼ کتا ر خوښوم
نن درته درد هم پکې خوږ لګيږي
(عزته‏)! ستا زړه کې پرهار خوښوم
محمد رفيق عزت

سرليک: دتاک اوبه

خوږه يوه نغمـــــــــــــــه وه په سيتار نه مړيد م
دسترګوپــــــــــه جګړه کی په خپل وار نه مړيد م
تيارونه په روخصت نور دسپوږمۍ کلي ته راغلم
دزلفو نه راکوز شوم پــــــــــــــه رخسارنه مړيد م
سيليودغوټی پـــــــــه شونډو ايښی ولاسونه
ګلونو چی خوله واکړه په بهارنه مړيد م
دتاک څاڅکو اوبو نه څوواړه جامونه ډک شول
په غوړپ غوړپ می خالی کړل زه خمار نه مړيد م
هغه چی پري اشنا شو اوديوبل نه جداشو
نرۍ ګودرته تللي په ها لار نه مړيد م
(عزت) ورته لادوي سترګی په پور ريبارنه راوړي
لالی می ښايسته وو په ديدار نه مړيد م
محمدرفيق(عزت)

 

نن بيا می دغزل د ښاپيری لمن نيولي

په مينه دګلاب می دغوټي لمن نيولي

داساز اودغه جاز مي په مغزو کی اثر نه کړي

په مينه افغاني مي دشپيلي لمن نيولی

ها ستوري به هميش داسی مغرور شانتی ځليږی

په ډنډه داسمان کي دسپوږمی لمن نيولی

زموږ دښتي اخيرولی داسي سري زرغوني نه شي

هميش يي په منګولو دکوچي لمن نيولی

(عزته)!څنګه ورک شول لاورکيږی ورته ګوره

هرچاچي په پردو وعدو پردي لمن نيولی

محمد رفيق( عزت)