محمداقبال “اقبال”

ط¯
عکظˆظ†ط¯ ط¯ ط®ظ… طھط±
ط؛ط§ړې ظ†ط§ط³طھ ظ„ظƒظ‡
ظ…ظ€ظ€ط§ړظ‡ ع†ې ظ†ط§ط³طھ
ظˆظٹ
ط¯ط§ط³ې ظ…ط«ظ€ظ€ظ€ظ€ط§ظ„ ط¯
ظ¾ښظ€ظ€طھظ†ظˆ ظ„ظƒظ‡
ظƒط§ڼظ€ظ€ظ€ظ‡ ع†ې ظ†ط§ط³طھ
ظˆظٹ

ط²ظ…ظˆظ†ږ ط¯ ط²ظ„ظ…ظˆ
ط§ط­ط³ط§ط³ ظ…ړ ط´ظˆظ‰طŒط¯ظٹ
ط§ظˆط³ ط¯ط§ط³ظ€ظ€ې ظ„ظƒظ‡
ط¯ عکظˆظ†ط¯ ط¯ ط®ظٹط± ظ¾ظ‡
ط؛ظˆظ†ډې ظ†ط§ط³طھ ظ„ظƒظ‡
ط²ط§ړظ‡ ع†ظ€ظ€ې ظ†ط§ط³طھ
ظˆظٹ

ظ¾ظ‡ ظƒط§ط± ط§ظˆ عکظˆظ†ط¯
ظ¾ط³ې ط²ظ‡ څظ†ګظ‡ ظ„ظ‡
ط¯ظˆظ‰ ظ…ط®ظ€ظ€ظ€ظ€ظ‡ ظˆظƒړظ…
طھظ„ ظ…ې ط¯ ط²ړظ‡ ظƒظˆط±
ظƒې ظٹط§ط¯ظˆظ†ظ‡
ظ…ظٹظ„ظ…ط§ظ†ظ‡ ع†ې ظ†ط§ط³طھ
ظˆظٹ

ښط§ظٹظٹ ط¯ظˆظ‰ ظ‡ظ… ط¯ ع†ط§
ط¯ظٹط¯ط§ط± ظ„ظ¾ط§ط±ظ‡ ط´ظ¾ظ€ې
ط±ظˆڼظˆظٹ
ط³طھظˆط±ظٹ ط§ط³ظ…ط§ظ† ظƒې
ګط±ط¯ظ‡ ط´ظ¾ظ‡ ط¯ط§ط³ې
ط±ط§ڼظ€ظ€ظ‡ ع†ې ظ†ط§ط³طھ
ظˆظٹ

ط¯ط§ ط³ظˆظٹ ط³ظˆظٹ
ط§ط³ظˆظٹظ„ظٹ ظٹې ط´ظٹ
ظ†ط؛ظ…ظ€ظ€ې ط¯ ط؛ط²ظ„
ط§ظ‚ط¨ط§ظ„ ط¯ې ظƒظ„ظ‡ ط³طھط§
ظ¾ظ‡ ط§ظˆط± ط¯
ط¨ظٹظ„طھظ€ظ€ظ€ط§ظ†ظ‡ ع†ې
ظ†ط§ط³طھ ظˆظٹ

ټظˆظ„ ط­ط§ظ„ ط¨ظ‡ ظٹې
ظˆظٹظ„ظ‰ ظˆط§ظ‰ ط§ط±ط²ظˆ ظ…ې
ظ„ظٹظˆظ†ظ‰ ط¯ظ‡
ط®ظˆ ظƒط§ط´ ع†ې ظ…ې ط¯
ط¯ط±ط¯ ط§ظˆ ط¯ط§ط­ط³ط§ط³
عکط¨ظ‡ ګظˆظ†ګظ‰ ط¯ظ‡

ط¯ عکظˆظ†ط¯ ظ¾ظ‡ ظ„ط§ط± ظ…ظˆ
ط¯ط§ط³ې ظ¾ط± ط§ط²ط؛ظ†ې
ظ„ط§ط±ې ظٹظˆظ† ط¯ظ‰
ظ‡ط± ط§ظ‡ ط²ظ…ظˆظ†ږ ظ„ظ‡
ط¯ط±ط¯ظ‡ ظ‡ط±ظ‡ ط³ط§ظ‡
ط²ظ…ظˆظ†ږ ط³ظ„ګظ‰ ط¯ظ‡

ط§ظ‰ ظ‡ط³ظƒظ‡ ط¯ط§ط³ې ظ†ظ‡
ع†ې ط¯ ط´ظƒظˆې ط®ظˆظ„ظ‡
ظ…ظˆ ط®ظ„ط§طµظ‡
ط¯ ظ†ظˆط±ظˆ ظˆط§ړظˆ ط¬ظˆړظ‡
ط²ظ…ظˆظ†ږ ظˆط±ط§ظ†ظ‡
ط¯ظ†ظٹط§ګظ‰ ط¯ظ‡

ع†ې ط®ط¯ط§ظ‰ ط®ط¨ط± ط¨ظ‡
ظƒظ„ظ‡ طھط± ط®ظ¾ظ„ ط¨ط®طھظ‡
ظ¾ظˆط±ظٹ ط±ط³ظٹ
ط¯ ط²ړظ‡ ډظˆظ„ۍ ظƒې
ظ†ط§ط³طھظ‡ ظ…ظˆ ط¯ ظ‡ظٹظ„ظˆ
ظ†ط§ظˆظƒط¦ ط¯ظ‡

ط¯ ظƒظˆظ…ې ظٹظˆې ط´ظ‡ظٹط¯ې
ط¨ظ‡ طھط± ظ¾ط²ې ځړظٹط¯ظ„ظ‡
ظ¾ط±طھظ‡ ظٹې ط®ړظ‡ ظ¾ړظ‡
ظ†ظ† ظ¾ظ‡ ط®ط§ظˆط±ظˆ ظƒې
ظ†طھظƒط¦ ط¯ظ‡

ط§ظ‚ط¨ط§ظ„ظ‡ ځط§ظ† ظˆط±ظƒ
ظ†ظ‡ ظƒړې ظ„ط§ ط®ظˆ ظˆط®طھ
ط¯ظ‰ ظˆط±طھظ‡ ظ¾ط§طھې
ط؛ط²ظ„ ط¯ې ظ„ط§ ګظ„ط§ط¨
ظ†ظ‡ ط¯ظ‰ ط؛ط²ظ„ ط¯ې ظ„ط§
ط؛ظˆټط¦ ط¯ظ‡

چې رنګ يې د ښكلا
شو په تن
خــــــور د
پسرلي
په باغ يې د
ځوانۍ ګډ شو يو
شــــــــور د
پســـرلي

دا ډېر كلونه
وشول بيايې مخ
راښكاره
نكـــــــــــړ
ورځم كه يې پيدا
كړم چېرته كور د
پســــــــــــرلي

تر غاړې به يې
هار د نغمــــه
ګرو زړونو تاو
كړو
چې پرې يې د
احسان شي پر مونږ
پور د پسرلي

زړګى مې د فراق
په تېرو
غشــــــــو
لګېـــــــــدلى

زخمـــــــــونه
به مې جوړ شي په
ټكـــور د
پســرلي

اقبال نه هسې څه
پوښتـــى ښائيست
يې د جانان
په
سترګـــــــــــــــو
كې راټول يې واړه
زور د پسرلي

ط³ط§ظ‚ظٹ ع†ې ط´ظ€ظ€ظ€ط±ط§ط¨
ط±ط§ ظ†ظ‡ ظƒړې ط¬ط§ظ…ظˆظ†ظ‡
ظ…ط§طھظ€ظ€ظˆظ…
ظ¾ط± ظ†ظˆط±ظˆ ظ…ظٹط®ظˆط±ط§ظ†ظˆ
ط¯ې ط³ظ€ظ€ظ€ظ€ط±ظˆظ†ظ‡
ظ…ط§طھظˆظ…

(ظ¾ظ‡ ط®ظˆظٹ ط§ظˆ ظ¾ظ‡
ظپط·ط±طھ ظƒې ط²ظ…ط§
ټظƒظ€ظ€ظ‰ ظˆظپط§
ظ†ط´طھظ€ظ€ظ‡)
ط§ط´ظ†ظ€ط§ ط±ط§طھظ‡ ظˆظٹظ„
ع†ې ظ‡ط³ظ€ظ€ې ط²ړظˆظ†ظ‡
ظ…ط§طھظ€ظ€ظ€ظˆظ…

ط¯ ظ…ظٹظ†ظٹ ظ¾ط±ځط§ظ‰
طھط®ظ€ظ€ظ€ظ… ع†ې ط¯ ظƒط±ظƒې
ط´ظٹظ†ظ€ط¯ظٹ ع†ظٹط±طھظ‡
ظ¾ظ‡ ط³ظˆظƒ ط¯ ط¯ط§ط³ې ظƒط³
ط®ظ€ظ€ظ€ظˆظ„ظ‡ ظƒې
ط؛ط§ښظˆظ†ظ‡ ظ…ط§طھظ€ظˆظ…

ظ¾ظ‡ ظ¾ښظˆ ظƒې ظٹې ظ†ظˆط±
ظˆړط§ظ‰ ظ†ط´ظ…طŒ ظƒړې
ظ¾ښې ظٹې ط±ط§طھظ‡ ظ…ط§طھې
ط¯ ظˆط®طھ ط¯ط§ ط²ظˆظ„ظ†ظ€ېطŒ
ط¯ط§ ط±ظˆط§ط¬ظˆظ†ظ‡
ظ…ط§طھظ€ظ€ظ€ظˆظ…

ظƒظ‡ ط®ط¯ط§ظ‰ ظˆظƒړظٹطŒ ظƒظ‡
ظˆظ†ط؛ط§ړظ… طھطµظˆظٹط± ظٹې
ظ¾ظ‡ ط؛ظ€ط²ظ„ ظƒې
ظ¾ط± ظ…ط® ط¯ طھط®ظ€ظ€ظٹظ„
ظٹې ط²ظ‡ ط±ظ†ګظ€ظˆظ†ظ‡
ظ…ط§طھظ€ظˆظ…

ط¯ط§ ط®ظ¾ظ„ ط¯ې
ظ„ظٹظ€ظ€ظˆظ†ظٹ ط°ظˆظ‚ ظٹې
ط±ط§ظˆط³طھظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ‰ ظٹظ…
ط¯ظٹط¯ظ† طھظ‡
ط®ط¯ط§ظ‰ ظ…ظ‡ ظƒړظ‡ ع†ې
ګظ„ط¨ڼ ظƒې ط¨ظ‡ ګظ„ظˆظ†ظ‡
ظ…ط§طھظ€ظ€ظ€ظˆظ…

ط­ط¶ظ€ظ€ظˆط± طھظ‡ ط¯ې
ط±ط§ط؛ظ„ظ‰ ظٹظ… ط¯ ط³ظ€ظ€ط±ظˆ
ط´ظˆظ†ډظˆ ط¨ظˆط³ې طھظ‡
ظ¾ظ‡ ط²ړظ‡ ظƒې ظ…ې ط¯ط§
طھظ†ظ€ظ€ط¯ېطŒ ط¯ط§
ط§ظˆط±ظˆظ†ظ‡ ظ…ط§طھظ€ظ€ظˆظ…

ط§ط´ظ†ط§ ظˆې ظ„ږ ط¯ ط±ط§ط²
ظˆ ظ†ظٹظ€ط§ط² ط¯ظ†ظٹظ€ظ€ط§
طھظ‡ ط³ط± ښظƒط§ط±ظ‡ ظƒړظ‡
ط¨ظٹط§ ظˆط±ظˆ ظˆط±ظˆ ط¯ط±ظ†ظ‡
ط®ظ¾ظ€ظ€ظ„ظ‡ ط­ط¬ط§ط¨ظˆظ†ظ‡
ظ…ط§طھظ€ظˆظ…
ګط±ط¯ظٹط² ۲۰ ط§ظƒطھظˆط¨ط±
۲۰۰۵
 

 

ط³طھط§ ط¯ ط±ط§طھظ„ظˆ
ظ¾ظ‡ ط§ظ†طھط¸ط§ط± ع†ې طھظ‡
ط±ط§ځې ط§ظˆ ظƒظ‡ ظ†ظ‡
ط¯ط±طھظ‡ ط¨ظ‡ ظٹظ… ط³طھط±ګې
ظ¾ظ‡ ظ„ط§ط± ع†ې طھظ‡
ط±ط§ځې ط§ظˆ ظƒظ‡ ظ†ظ‡

ط¯ ط²ړظ‡ ګظ„ط¨ڼ ظƒې
ټظˆظƒظٹط¯ظ„ظٹ ظ…ې ط¯ظٹ
ط³ط±ظ‡ ګظ„ظˆظ†ظ‡
ط¯ظٹ ظ…ې ط¯ عکظˆظ†ط¯
ظˆط±ځې ط¨ظ‡ط§ط± ع†ې طھظ‡
ط±ط§ځې ط§ظˆ ظƒظ‡ ظ†ظ‡
 

د مينې
يوه
سپيڅلي
لاروي ته

ته خو
پوهيږي
اشنا
چې هر
قدم په
فدم
دلته په
هر يو
ځاى كې
دي
شيطانانو
خپلې
ځالې
جوړې
دلته يې
نښه نشته
دلته يې
مه لټوه
په دومره
تله درنه

دخپل
اخلاص
خواږه دې
مه خرڅوه
 

د خواږه ملګري
رفيق شاه څمكني د
ګيلې ډك ليك په
ځواب كې
 

د ليک ځواب

سلام مې واخله
ګيله منه اشنا
ليك دې دا څو
شيبې دمخه راغى
لكه يې ګل په
ليدو وغوړيدم
نسيم چې ستا له
خوا په مخه راغى

ولې خبر نه يې چې
مل مې نشته
د ژوند په جنګ كې
يكتنها پاتې يم
دلته څوك نه لرم
رفيق د مينې
لكه يو ستورى د
سبا پاتې يم

مامې والله ماتې
وعدې ځوروي
ستامې د حسن
ميكدې ځوروي
د غرونو غاړې دې
په خوب كې وينم
د ماشومتوب تيرې
شيبې ځوروي

څه وكړم وخت يم
په زنار تړلى
چا يم د هجر په
انګار تړلى
چامې د سوي زړه
ارمان قتل كړ
چا يم منصور
غوندې په دار
تړلى

ګرانه له ما د
مينې تږى مه شې
د زړه په جام كې
در ليږم به مينه
زه دې ساقي ته مې
ميخور يې اشنا
لكه خيام كې در
ليږم به مينه

وطن د ژوند دې
لومړى باب ؤ زما
د حسن شين ځنګل
كتاب ؤ زما
د ځنګل هاغه
لاهوتي سندرې
د خپل ماشوم زړګي
رباب ؤ زما

هاغه په زړه كې
مې كرلې نغمې
اوس په تنكو
څانګو ګلونه لري
ستا د شينكي څنګل
يې رنګ اخيستى
په هر يو رنګ كې
سل رنګونه لري

له مرګي هير شې
له ما هير نه يې
د زړه په تل كې
به دې تل اوسوم
ګيله دې حق ده خو
چې نشم درتلى
ياد به دې زړه كې
لكه ګل اوسوم
۱۲ ديسمبر ۲۰۰۱
ټل

د خپل ګران
نيكه په ياد

چې له ځان نه
ورته ګران وو
له جهان ورته
ګران وو
له طبيب ورته
تير وو
له درمان
ورته ګران وو
د مرګي
موزيګي هاغه

نن له مونږ
نه مرور كړ

چې اميد چې
يې اسره وه
چې يې ښكلې
خاطره وه
په تيارو كې
د ژوندون يې

د رڼا بله
ډيوه وه
هايې پريښودل
دى لاړو
چا له هفو
مرور كړ

يوه د مينې
ځليدونكي
زړه يې سپينه
آينه وه
د اوبو په
شانې نرمه
يوه مهينه
آينه وه

چې هر چا به
ورته څه وې
ده وې دى ښه
وايي ښه دى
دا خواخوږى
مې د غم دى
خوښ په بدو
زما نه دى

لاړو
لاړومرور شو
د مرګي په
سفر لاړو
وې ېې نه
راځم بيا
بيرته
آبدي په سفر
لاړو