افتخار “سالک”

کله مرهم مې د زخمونو يې نظر
جوړ شي
کله راوګوري په زړه کې مې
پرهر جوړ شي

زه به تر عمره د دې خپلې شملې
خيال ساتمه
ښکته به يې نکړم ټيټيدو ته که
مې سر جوړ شي

د زړه په سيمه چې د فکر
بارانونه اوکړم
هرې خبرې ته مې ګورئ ترې ګوهر
جوړ شم

زما د ننګ او د غيرت قيصۍ ته
نۀ رسي څوک
ډېر لېوني که ستا د مينې ستا
د در جوړ شي

خياله د يار د رخسارونو سره
لوبې کوه
شابه تکړه شه د اورونو سره
لوبې کوه

بيا يې زلفان په سپين رخسار
باندې خواره واره دي
د سپرلي باده د لړونو سره
لوبې کوه

د يار ديدن که مې واعظه په
نازونو غواړې
په مېکده کې د جامونو سره
لوبې کوه

راشه بيا زړه په بې نيازۍ کړه
راله پاڼې پاڼې
لکه ماشوم غوندې ګلونو سره
لوبې کوه

د يار د سرو شونډو لعلونه چې
دې بايلل ځه اوس
د خپلو اوښکو د لعلونو سره
لوبې کوه