د افغان کرکټ د مینه‌والو کورEnglish ↗
افغان اتلان

پښتو ادب · شاعران

لطف الله مشعل

د لطف الله مشعل پېژندنه او شعري ټولګه. لاندې شعرونه د افغان اتلان له موجود کتابتون سره تړلي دي.

د شاعر پېژندنه او ادبي اثار

له كله نه مې چې ليك او لوست زده كړى، له هماغه راهيسې مې د شعر لوستلو سره بيسارې مينه وه او دا مينه لا تراوسه هم دوام لري، دهجرت په لومړيو شپو او ورځو كې چې لا دمهاجرو لپاره ښوونځي نه وو، خداى بښلي پلار مې د پښتو او فارسي شعرونو څو كتابونه لرل او ددې لپاره چې ليك او لوست رانه هېر نه شي نوموړي كتابونه يي را باندې بيا بيا ليكل چې له يوې خوا مې ورسره ليك خورا ښه شو خو له بلې خوا مې له شعر او شاعرۍ سره مينه دومره ډېره شوه چې كلونه وروسته مې پخپله د شعر ليكل پيل كړل.

"بلينډې" زما د شعرونو لومړۍ ټولګه ده ددې ټولګې ډېر شعرونه ما دهجرت په شپو ورځو كې ليكلي، ځكه خو به لوستونكي پكې د پرديسۍ درد من احساسات له ورايه درك كړي زه په شعر كې دجلال او جمال دواړو په شتون معتقديم، له تغز له ډك غزل مې ډېر خوښيږي خو له آزاد شعر سره ځانګړې مينه لرم.

دمجاهد په ليسه كې زمونږ د پښتو ادبياتو د ښوونكى شهيد استاد ملنګيار او دهغوى د كشر ورور استاد اسير الله اسير چې زموږ د كيميا ښوونكى و، هڅونې، روزنې او ښوونې زه د پښتو شعر له الف او بې سره بلد كړم.

دمجاهد ليسې نه له فارغيدو سره سم مې 1991 په اوايلو كې دهېواد له وتلي او نوښتګر شاعر پير محمد كاروان سره پيژند ګلو پيدا شوه، هغوى نه يواځې له ماسره دشعرونو د اصلاح په برخه كې ډېره مرسته كړې بلكې دخپل بډاى ادبي كتابتون ګڼ شمېر كتابونه يې زما په واك كې راكړي وو، چې ماتري ډېره ګټه اخيستې.

زه له دې ټولو ښاغلو نه مننه كوم او كه زما په شعرونو كې د ستاينې وړ كوم ټكى وي د همدغو ښاغلو يې بولم.

كه زما دګران ملګري او تكړه ليكوال الياس وحدت هڅونه، زيار او هاند نه واى، دا شعرونه به همداسې زما د يادښتونو په كتابچې كې ناچاپه پاتې وو. ده نه يواځې ددې شعرونو چاپولو ته هڅولى يم بلكه ددې شعرونو په كمپوز، اوډنه او چاپ ته تيارولو كې يې نه ستړي كيدونكې هلې ځلې كړي دي چې د زړه له كومې يې مننه كوم.

یادونه. د لیکنه د د لمر په لټون کتاب څخه مو اخیستي د لمر په لټون د ښاغلي مشعل صیب شعرونو ټولګه دي

سرچینه: په افغان اتلان کې د شاعر شعري ټولګه

شعرونه

16 خپاره شوي شعرونه

غزلبشپړ شعر ولولئ

غزل

لطف الله مشعل

 بيادې لـه جنګه سترګې واړولې

كه دې لـه ننګه سترګې واړولې

څومره بې خوده شوې خماره ياره
چې دې لـه بنګه سترګې واړولې

دسر او تال نغمو نشه، نشه كړې
كه دې لـه ترنګه سترګې واړولې

دمحل هره خواد ستوري ستوري
چې مې لـه څنګه سترګې واړولې

كوم خوشال خان دې بيا په سترګو كې شو
چې دې اورنګه، سترګې واړولې

په ودان كلي كې به تل وې مېلمه
اوس دې لـه ړنګه سترګې واړولې

دمشعل زړه دې څه بې درنګه يوړو 
چې دې بېدرنګه سترګې واړولي
غزلبشپړ شعر ولولئ

غزل

لطف الله مشعل

 نغمې دي د بلبلو لور په لور د پسرلي"

زرغون ټغر بيديا كې ښكاري خپور د پسرلي

ګل شونډې، چنارونه، غزليزه ځواني ستا
كه جوړ دى په تابلو كې چا انځور د پسرلي

دنۍ مسته كوڅه ده، كه دماتې شپيلۍ غږ ** 
ګلبڼ دغزلونو دى سمسور د پسرلي

آبشار وي او چغار وي دچر چڼو هره خوا
پوره په ترنم وي همدا شور د پسرلي

ريدى يې ګريوه چاك كړ او نيمزالې ونې شنې
مشعله! غوړولى يې دى زور دپسرلي
 
جفـــابشپړ شعر ولولئ

جفـــا

لطف الله مشعل

  زه منم چې ستا په زړه كې

دبل چا مينه اوسيږي
او زما مظلومه مينه
ستا په زړه كې نه ځايږي؛

خير چې لاړلې له مانه
دبل چا د زړګي ګل شوې
زه به خپل زړګى په وينو صبرومه
او دتادبې وفا مينې په ياد به
دحسرت او او اندېښنو ډېوې بلومه؛

ستا زړګى دې وى خوشاله
خير دى زه كه په ژړا يم
ستا ژوندون دمبارك شي

خير كه زه په واويلايم؛

دا ځواني به مې شي تېره
په آهونو، حسرتونو
دژوندون ډېوه به مړه شي
دجفا په توپانونو؛
خو دا وخت به آخر تېر شي
ستا ځواني به هم زړه شي
ستا دادنګه نرۍ ونه به
كږه وږه وړه شي
ستا د زلفو دا ټالونه به
دسپين سپڼسي په څېر شي
او دناز او اداګانو
دا فاني بازار به تېر شي؛
په بيوسه قدمونو
او ضعيفه اندامونو
به زما تر مزار راشې،

په مزار به مې وي ټولې ډېوې بلې
او د بلو ډېوو تته شان رڼا كې به
زما دمزار شناختې ته لږ ځير شې
په شناختۍ به ستا ښايسته تصوير انځور وي
او د بلو ډېوو هره پلوشه كې به
دتاتصوير ښكاريږي،
نو په هاغه وخت به پوى شې
چې زما مينه رښتياوه!!!
غم تهبشپړ شعر ولولئ

غم ته

لطف الله مشعل

 اى زما د زړه غمونو!
اى دردونو اى آهونو!
تاسو ټول مې مېلمانه يئ
د زړګي وړه حجره كې

دا حجره هم د پښتون ده
چې مېلمه پالي په مينه،
زه به هم درنه قربان كړم
د وړوكي زړګي وينه

خو؛
اى زما دزړه غمونو
اى دردونو اى آهونو!
يو منت درته كومه
دا يو سوال درته كومه،
نور مې ټول وجود كړئ خاورې
اندامونه مې ستي كړئ،
هډ، هډ غوښې مې كړئ وچې
وير ژړلې مې مستي كړئ؛
دا يو زړه مې ژوندى پرېږدئ
چې يادونه پكې اوسي،
ارمانونه پكې اوسي؛

دا يادونه ديو چا دي
چې له ځانه رارته ګران دى
له جهانه راته ګران دى

يو شيرين يادبشپړ شعر ولولئ

يو شيرين ياد

لطف الله مشعل

 د پردېس ذهن

هر خيال كې مې،
دبيا ليدلو هيله
څه شيرينه غوندې زغلي
څه حسينه غوندې زغلي؛
ستا يادونه مې هېواده
د رنځور زړه په هر رګ كې
لكه وينه غوندې زغلي
لكه مينه غوندې
شكنجېبشپړ شعر ولولئ

شكنجې

لطف الله مشعل

 ټول نهريو خو يو تش شان شكور ته ناست يو

ددې دور د ظالمو زور ته ناست يو

پنجرې نه باهر سپينې واورې اوري
مونږه سوزو چې دزړونو اور ته ناست يو

چاوې، نوى بادشاه تك سپين لكه لمر دى
مونږ څه سپين ليدلي نه دي تور ته ناست يو

پورې دښتې كې څه مست شازلميان خښ دي
همسفر مو وو، دهغو شور ته ناست يو

دالسيزه، دا ظلمونه به تل يادوي
نور څه نه د انسانيت پيغور ته ناست يو

دمشعل دهېواد هر رنګ او نژاده!
داكور، كور كړئ چې ټول دغه كور ته ناست يو