افضل تګور

سبـــــا سبــــا وعــــدو تــــــــــه کـــــله خــــانــــــدم کله ژاړم

دې ســــــختــــو شیبــــــــو ته کــــــله خـــــانــــدم کله ژاړم

دبیلتــــــون ګړې شــــوې سختې نه تیریږي نه سمیـــــږي

دغــــــو ورځــو دغو شپـــــو ته کله خـــــاندم کلــــــه ژاړم
دسحـــــــــــر غـــوندې موسکا دې دتيارو لمن کړه ټوله
 ستـــــا دمــــــــخ بلـــــو ډيـــــوو ته کلـــــه خانــدم کله ژاړم
 دميلمــــــــه غوندې نظر دې پـــه وفا بانــــدې شکي کړم
خپلو سوو اميدو تـــــه کلــــه خـــــانــــــدم کلـــــــه ژاړ م
 زما وږې وږې ستر ګې په ليــــدو دې مړی نـــــه شـــــــوې
ستا دګل غوندې ککو ته کلـــــه ژاړم کلــــه خــانـــــــدم
 دتيارو غوندې په زړه می راخــــورې شــــي تـــــوره کړی
دې خورو زلفو کمـــــڅو ته کلــــــه ژاړم کلـــــه خانـــــدم
خدايږ و بيا به کله راشي چې ګوګل مې پرې ټکور کړم
هســـــې اوس خپلــــــــو زخمــــو ته کله ژاړم کلــه خاندم

څوځلي می وران شو سر په سر کلی

توره شپه کې ګير شو د سحر کلــــی

ډير مې ګريوانونه پکې وشکــــــول

جوړ نه شو اشنا ستــــــا دنظر کــــلی

پـــرې بــــه می لا ډیر پکې سرونه شي

زه کــــــه جــــــوړوم دا لر او بـــــر کلی

ای خورو ورو که چرته يـــــو نه شـــــــــو

وران به شي زموږ د يو ســـــفر کلـــــــی

اوس په کې اغزي راټـــو کيدلـــي دی

څــــــه شـــــو دګلـــــــونو دمحشر کلی

ضـــــد يې دی نيولې دپښتون په څير

اخلــي بــــدل اخلــــي دلته هــــــر کلــی

دا کــــوم بې انصافه کړو په وينو سور

دا خـــــو ‌ؤ پخــــــــوا د يــــــــو ټبر کلــی

تا نه وه که مانه وه خــــــو ورانه شوه

داد حق خبره کـــــول ګــــــرانه شــــوه

خدا یه دی وطن کې ولې هر څــــه نه

وينه دانسان څومره ارزانه شـــــــــو ه

خدايږو غورځویيمو دمرګ کندې ته

دا قافلـــــــه کــــــــوم لوري را وانه شوه

عقله دېزخمي زخمي وطن کـــــې نن

لوبــــــه دمــــــر ګي ډيره اسانـــــه شوه

ستا دغم په جيل کې می دحـــــق چغه

پورتــــه ان دظلم تر اسمــــانه شـــــوه

چـــا وې دهجرت غمونه ولـــې خوری

ما وې ماتــــه پيښه له جانانه شــــــوه

زه  چي له تانه لري  شوې  يمه

ايله په ژوند باندی پوي شوي يمه

تاسره يوځای ښکاريدم وړوکي

تانه چی بيل شومه لوي شوي يمه

ورته که شونډي سترګې ستايم بيا هم

هغه (زه)نه شو زه (دي)شوي يمه

ظلم که خپل او که پردې کړی دي

زه پري زره زره توي شوي يمه

ټکور ټکوروه په کابل کي چی وه

لندن کی ډير بې اسري شوي يمه

که همدغه میخانه همدغه جام وی

نو زما دی ورته سل ځلی سلام وي

دجانان غمونو دومره په عذاب کړم

چی لحد کی به می مړی په ارام وی

دکابل خاوره خو راوړی چی یی ښکل کړم

چی پری ایښی به قدم زما ګلفام وی

دشهید وطن شهید حسن ته ژاړم

غم لړلی یی سحر او هم ما ښام وی

په دیدن پسی یی نن سبا مړ کیږی

که تړلی یار په خپلو شون‌ډو لام وی

تر هغی پوری به خپل وطن ته نه ځم

چی واکمن په کی همدا ملا امام وی

دیوه شاعرملګری له ګیلی وروسته

چا راته ووی تیلیفون کی

چی مزی دی وکړی

لندن کی اوسی او روپی به ګټی

موږه دلته هره ورځ مړه کیږو لعنتی جګړه ده

موږدلته هره ورځ ورکیږواجنبی جګړه ده

ما وی:

خبره دی په ګل بدله

داخو منم لندن کی اوسمه

مزی می وکړی

له لعنتی جګړی نه لری یمه

دجنګ له سری لمبی نه لری یمه

خو

دلته هم اور دی پری سوزیږو موږه

دلته کرارکرار مړه کیږو موږه

تا اوریدلی خو به وی او که نه

موږه دسروزرو قفس کی بند یو

موږه دژوند په هرنفس کی بندیو

منم دغلته لعنتی جګړه ده

ومنه دلته هم ذهنی جګړه ده

موږه کرارکرار مړه کیږو 

 دلته 

پردی وطن دی او ورکیږو دلته

که چیری سوال زما قبلیږی وایم

اول دی روس او امریکا ورکه شی

وروسته دی چین او برتانیا ورکه شی

ګرانه ګرانه

خبره دی په ګل بدله 

موږ هم په کور داجنبی مړه کیږو

ګرانه والله  چی تدریجی مړه کیږو