رحمت شاه سايل

څنګه دجانان غم ددوران دغمه بیـــــل کــــــړمه

ځان اخر په کوم هنر دځان دغمه بیـــــل کـــــړمه

 

ګل په ګلستان او ګلستان په ګل ژوندون کوي

څنګه اخــر ګل دګلستان دغمه بیل کـــــړمــــــه

جانانــــه چې دسپرلي  دګلبدن قصه کــــــــوله

هغــــه پـــــــرون ژړلـــــــو ماد نــــن قصـــه کوله

 

په هیچا کې  یې توان  داوریدو قدرې هم نه وو

که ما په غو څه ژبــه دوطـــــن قصـــــه کولــــــــه

مونږ ته صلاح کړې رقیبانو مونــــږ ته پتـــــه ده

مونږ به خرڅوي په سامراجیانو مونږ ته پتــه ده

 

هسې خو نظر دګلستان لمبــــه لمبــــــه نـــــه دی

وژنـــــي ګلبـــــــدن د ګلچینانو مونږ ته پته دی

ژوند مې تیره ازغی رسا  دزړه په ســــر پــــــروت دی

دجانانه احساس په ګلبدن مــــــې غــــــر پـــــروت دی

 

ستا د ګلاب ګلاب ښایست دتاج محل په خواکـــــې

او شوې مودې چې مې زړګې کنډر کنډر پروت دی

 

داځل ګمان کوم چې وړوند دې شم په سترګو پسې

زما په سترګو لاس دداســــــې زورور پـــــروت دی

 

اوس دخپل خیال  باچا له تاج دګلــــــو مه جــــــوړوه

هغه دې نـــــن سبا دغنــــــو په بستـــــــر پــــــروت دی

 

نن دې وږمۍ  دزلفو شتـــــه ، نه دې ښکالو دقــــــدم

دزړه وطــــــن مــــــې بې دیـــــدنه مازیګر پروت دی

دلربا مې دشهید ارمــــان پـــه څـــــلي

نن څه داسې دنظـــر غمي شینـــدلـــــي

 

شپه که ډیره هم درنــه ده خـــــو سائــــله

ستا تر څنګ اور اورکي زغلي رازغلي

که چیرته زه هم پکې خپله پاڼه واړومه

ځم چې دوخت دکتاب بله پاڼه واړومه

 

خالي کوم درقیبانو نه دا لارې کوڅې

تابه خبر کړم چې زه کله پاڼه واړومه

دويـــــــنـــو رنـــګ پــه لمبو څنګه ښکاري

تــــــالــــــه تـــصــوير په ګلاب جوړ کړم کنه

 

ستــــــــرګـــې دې ډکــــې شـــــوې په بله اوړي

کــــــاســــه راواخـــلـــم شراب جوړ کړم کنه

 

شـــونډې د شور غواړ ي سندرې غـــــواړي

سنـــــــــدره وایې ربـــــــاب جـــــــــوړ کړم کنه

 

ګـــــــونـــــګـــو جـــذبــو له چې د ژبه ورکړي

ســـتــا پـه نوم داسې کتاب جواړ کړم کنــــه

داوګړې په وجــــــــــــــــود څومره غني دي

خو په برخـــــــــــــــه جوارګردي تاواني دي

 

 

تار تار پروت دي چا راټول نۀ کړو سا ئله

دپښتون وطن ګـــريــــــوان  د  ليوني دي

دګل پـه اورشونډ ودرنګ دخوب قصه څـــــــنګه وه

زړه په ایمان ایمان ئې وایه تما شه څنـــــــــــــــــګه وه

خو نباری اوښکی دجانان  په خماري سترګو کښې

په دې قطره قطره شرابو کـــــښـــې نــــــشه څنګه وه

چه د درخو سالو ریښې ریښــــې وو پروت په چینه

دهر چنار دسره وتې ســـــــــــــره لمبه څـــــنــــــګــه وه

چرته دساندو ترنم ، چـــــرتـــــه غــــــــــــوغا دسلګو

تپوس یې مه کړه چه دیارکلي کښې شپه څنګه وه

ماپرې د د ې ویرې غږ نه کاوه چه ویښه نه شـــــي

خدایزده هـغه په داسې ډزو کښې اوده څنګه وه

اوس خو دې هم لکه پښتون وطن ګل نه ټوکــوي

هغه زما دزړه په وران کور کښې دیره څنګــــه وه

په هر ګودر ئې تسنې وسنې دمنګو کــــــــــودړي

دسالو والوپیغلو خیال څنګه خیوه څــــــــنګه وه

دسحر وینې وینې باده ماته هــــــــــــــــم ووایـــــــه

زما دشپون شپیلې کښې نن سبا ټپه څـــــــنګه وه

داسی په ځان شو تصور ئې هـــــــم کــــولې نه شو

چه حجره څنـګـه وه ، رباب څنګه نغمه څنګه وه

نن خو خبری دې بــــــــدلـــې دشـــــعـــــور دکتاب

سائله هغه دخوبو نو جـــــزیـــره څــــنــــــګــــــه وه

ديو نظر څــــــــومــــــــره تاوان غـــــــواړې

زړه رانه غواړې که ګريوان غــــــــــواړې

ماله په سترګو کښې ازغي راکــــــــوې

ما نه  نغمې  د ګلستان غــــــــــــــــواړې

خداې دي په خپل زړه پســـــــــــې وژړوه

په باران واؤړې چه بـــــــاران غـــــواړې

زړه!ګــــورې د نــــاز بــــه دې یو نه شمه

که د غرور سره جانــــــــان غـــــــــواړې

محبت څه دی جـــــــــــواري دزړونـــــو

خوبونه نه بائلې خوبــــــــــــان غواړې

په دې ګرانې کښې د خپل سر په بدل

ديار ديدن څومــــــــــره ارزان غواړې

سائله ته تکميل د کــــــــوم ارمــان له

ژوند د لمبو دبـــيــــــابـــان غــــواړې