ذبيح الله خوګياڼي

بيلتون کښي مي چي شپې ستا په يادونو صبا کړي

قدرت مي د خپل زړه اونورو غړو تباه کړي

ژوندون راته ډير ګران دی ستا په غير زما دلداره

ما تا پسي يارجانه ژړاګاني بنأ کړي

چي ژر درسره يوشم دژوندون په دي سفر کښي

دلداره په دي نيت کښي مي لمونځونه ادأ کړي

هر ځل مي چي و يادته ستا ښايسته سترګي راپېښ شي

دډير ژړا له ﻻسه سترګو اوښکي فنا کړي

چي هر کله زه ستا سترګو ته ګورم همدا وايم

بيشکه چي الله داسي چشمان کم پيدا کړي

چي رنګ , سترګو, اندام , څيره و غړو ته دي ګوري

ذبيح غوندي خواران دي په غزلو ګويا کړي

حمد

هغه دی خالق زمونږ چي نوم يې موږ الله ګڼو

ځای د اوسيدو، ده لره عرش معلا ګڼو

نشته چي شريک دده په ذات او هم صفاتو کښي

ټکي د عظمت ده لره ځکه بې پروا ګڼو

نشته هيڅ نقصان او خرابي په هيڅ صفت کښي يې

ځګه يې بې عيبه بې نقصانه مصفا ګڼو

نشته څوک تري وچت په هيڅ نوم او هيڅ نښان سره

ځکه يي خالق د انس و جنس او د دنيا ګڼو

نشته چي قاضي تري ښه عادل په کل جهان خلکه

ځکه يي قاضي مونږ د دنيا او د عقبا ګڼو

لولي چي د زړه احوال او پوه دي په رازونو کښي

ځکه يو صفت کښي يې دا لوی قدرت بينا ګڼو

ده چي په ذبيح او نورو عبادو باندي فضل کړ

ځکه يي زړه سوانده مهربانه ښه پاچا ګڼو

هغه دی خالق زمونږ چي نوم يې موږ الله ګڼو

ځای د اوسيدو ، ده لره عرش معلا ګڼو