عزت الله تڼي

او سی ودان

&nbs
p; يی له ځانه راته ګران ته

&nbs
p; خاوره يی د مسلما ن ته

&nbs
p; لو ړ تاريخ دی پا جهان دي

&nbs
p; يی جنت خو د امان ته

&nbs
p; مودام تير پا سر اومال دي

&nbs
p; ننګ ناموس يی د افغان ته

&nbs
p; له هر چا نه راته زيات يی

&nbs
p; که هر څو يی بيابان ته

&nbs
p; خداي (ج) اوسا ودان ته

&nbs
p; چی د بل دخولی غلام يی

&nbs
p; د يی څنګه مسلمان ته

&nbs
p; يو می رب(ج) يو می رسول(ص) دي

&nbs
p; لوړ دی اوسی په جهان ته

&nbs
p; ٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠

&nbs
p; ازادي خو زما نوم زما ناشان دي

&nbs
p; هم می ژبه هم کلتور هم می ايمان دي

&nbs
p; ګيلامن خو ځکه ناست يما له وروره

&nbs
p; چی د بل غلامي کړی د دی واژدان دي

عزت الله تڼي استراليا

خزان

برابر چی ستا د خسن په بازار شم

رنګ می زيړ شي په دردونو کی ايسار شم

شم پتنګ لکه د شم
غی ځان قربان که

وام خو شحاله ستا له غمه چی ازار شم

نه صبريږي می زړګي دستا له غمه

که له غمه د مجنون په شان بيمار شم

پرديسي راباندی هسی لوبی وکړی

غوله
وي می ماشومان هسی يادګر شم

صرف په غاړه می راسی د ژوندانه
ده

خداي خبر چی ستا په مينه کی ګلزار شم

له به څښم
ا شرابونه ستا د مينی

له به جوړ ياره خزان ستا دبهار شم

څومره ځغلاندا زه درشم ستا کوڅی ته

بينوا چی تری نه راشم
خيادار شم

نه منکر به شم له خپلی پکی مينی

غم
خو څا خير دي که ځوړند هم په دار شم

ای تڼيه يار ته
وايه که يی اوري

هسی نه چی تورو سترګو که يی خار شم

عزت الله تڼي

فقير

شاه راکوز د ښاپيرو له دی وزرونو

يم بی برخی زه دستا د ديدانو نو

ما منلي يی د خپل زږ
ګي بادشاه ته

يو ته می کړی پوښتنه د زخمو نو

کش چی
ستا په دار کی خوری وي دلبره

توبه ګر يم د دنيا له دی ښارونو

زه به څا وام او ګيله به زما څا وي

خو زاهير شما له دی سپرو وختونو

يوه سا لرم په تن کی نور څا نشته

کړم لوګي به يی په نوم ستا د يادونو

څومرا خوند کړي چی
يو خور فقير ملنګ وي

نه خبر وي د دنيا له جن جا لونو نو

يو کچکول يی وي په غاړه وي بی غما

سرو کار يی وي د خپلو خيرا تونو

فکر ټال کی چی نسکور شم هله پوي شم

پاتی شوي وام له ډيرو
کاروانونو

شوکور شوکور دي چی ته هم يو مزدور يی

اتڼيه
کړه مهنت په دی کارونو

چی د يار غم می ميلما بيا راويښ شم

کني تللي وام بی غما په خو بو نو

هيڅ خجت نلری ته زما صفت
ته

صفت دار يی ته پو خپلو صفتو

عزت الله تڼي

&nbs
p; &
nbsp;

وطن

&nb
sp; څا سپرلي سپرلي وه
د وادن وطن

&nb
sp; ډير يی کړو ويجاړ د
دی افغان وطن

&nb
sp; نام يی د ښکله وه په
دنيا باندی

&nb
sp; کړالو يی تری جوړ د بيابان
وطن

&nb
sp; ورک يی رانه کور او کلي
دوړه کړل

&nb
sp; نا دي هغه اوس دی باباجان
وطن

&nb
sp; پوي يی پو غلاج باند ی اصيل
بچيان

&nb
sp; دي د دی غازي امان الله خان وطن

&nb
sp; نه دي چا ګټلي تری ميدان چيری

&nb
sp; ځکه چی دي سپين د مسلمان وطن

&nb
sp; خلک با يی ډير قيمت اده کړي
خو

&nb
sp; نا يی ورکوه پو دی جهان
وطن

&nb
sp; دا ښکلي هوا يی د جنت پو څير

&nb
sp; ښکري چی غوټي دي هسی ځوان
وطن

&nb
sp; چيری غلامي د چا کوي نه شي

&nb
sp; ډير دي پرهيزګري په خپل ځان وطن

&nb
sp; ژوند کوم دستا په مستا مينه زه

&nb
sp; جوړ به شي که خداي (ج) کوي رومان
وطن

&nb
sp; شو به صداقه تری نه
تڼيه بيا

&nb
sp; جوړ به کړو تری ستوري د اسمان

عزت الله تڼي

1/5/2008

زه تر ټولو خوار ملنګ يم
نا پا ته با ندي کلنګ يم

له لېمو مي اوښکي راشي
چي زه هم سوى پتنګ يم

تش ګيلې دي چي
کوم يې
تور داغونه دي منم يې

کړم د پکي ميني قدر
په خپل
ځان دي تېروم يې

يو وخت دى را ر وان دى
چي هغه لوى کاروان دى

ټول ژوندي به پکي درومي
رانه پا تي دا جها ن دى

روح زم
ا به په ګويان شي
تر غوږو به د جانان شي

ورته ګوري با خيران ټول
يو نا څپا به ګريان شي

ټول به ګرم زما دلبر کي
ما ته
جوړ به خړ بستر کي

خلک درومي به کورو ته
د اشان زړه به تر_
تر کي

ته به هم کله راستون شې
هله پوى به په بېلتون شې

شي با هله درمعلومه
چي دکلي نه بيرون شي

عزت الله تڼي

4/26/2008