ګلبدین حکمتيار

ګاونډيه خوبې رحمه
له مېړاني اوحياعاري خصمه
دمظلوم ګاونډپه ضددي
له ظالم سره لاس مل کړ
له خپل قصرله جګ بام دي
زماجونګړه کي اوربل کړ
ددې اوردلګولواورلګيت دي
زماناپوه ماشوم په جيب کي واچولو
دتالان لپاره راغلې
په پلمه داوروژلو
.....
ددې مېني په ويجاړوسردروکي
سوځيدلي ئې کورونه
نسکورشوي ديوالونه
ديوه مات څلي په څنګ کي
ديوې وچي وني لاندي
وراني شوې خوني خواکي
څوشېبې مي ارام پرېږده
لږدغورفرصت راکړه
يادکرکي داظهارلږمهلت راکړه
له هغوچي ملک ئې وران کړ
په خپل ولس کي ئې دوينوسيل روان کړ
زمادکليوورانولوپه بهائې
زمادوروڼودوژلوپه قيمت ئې
دغليم پوره ارمان کړ
لږمي پرېږده دستومانه خلګوخواکي
چي جګړوځورولي
فقروېري کړولي
ځورېدلي لږدزړه خواله ته پرېږده
شړل شوي لږخپل کورکاله ته پرېږده
له يوه بل نه ئې پوښتوته پرېږده
دزخمونودعلاج پوښتوته پرېږده
پلاردزوی دپرهارليدوته پرېږده
؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛
هغه وران هيوادچي تل ئې په لمن کي
کله ګوروطوفانونه له ختيځه
کله تېزي سيلۍ راشي له لوېديځه
کله سره سيلونه راشي له ښي لوري
کله واورودمرګ چيغي له چپ لوري
ټول کورونه راويجاړکړي
ټولي ځالي کړي راوراني
لږموقع راکړه چي ووايوپه جګ غږ
لږخاموش شئ سرواورونو
لږآرام شئ طوفانونو
ترڅوجوړي وراني ځالي
ترڅووڅنډوله مخ نه تورګردونه
؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛
ماتاوده سلام ته پرېږده
دسرلوړې سروې پښوکي
چي ئې سروي تل اوچت
مخ ئې تل داسمان لورته
چي ئې نشي طوفانونه لړزولی
نه سلۍ ئې شي دملاتيرکږولی
نه سيلاب ئې شي له ځايه خوځولی
؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛
دپښوماتووزرسووپه دې خيل کي
چي ئې ځالي طوفانونووراني کړې
سرواورونوئې منګولي وريتي کړې
نه دونوپه شاخونوکښېنستی شي
نه وهلی شي وزرونه
نه ګامونه اخيستی شي
پرېږده واوروفريادونه يودبل
پرېږده پاک کړوسره وزرونه يودبل
ددعاءاواسويليوپه څپو
اووم اسمان کي دعرش ورورټکوو
اوپه چيغوچيغووغواړوله خدايه
داتياره شپه موسباکړې
ددښمن داسرې لښکري ټول په شاکړې
زمونږدامېنه نورخوندي کړې
له سيليوله طوفانه
ددې مېني زيړی منی
ته تلپاتی پسرلی کړې
اوسمسوره پسرلی ئې
ته ايمن کړې له خزانه
؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛
زماګيله له غليم نشته
زه که ژاړم نوددوست نادودي ژاړم
آچي غوږکي ورته وويل غليم پټ
که ښېرازه ژونددي خوښ وي زماخواکي
که له غچ نه مي ځان غواړي په پناه کي
دياغيانودباغيانوقطارپرېږده
دسرتېرو،بې پرواووقمارپرېږده
دغليم په وينابېل شوله دوستانو
په غوږوئې کړه حلقه دغلامانو
دښمن خپل ټوپک دده په اوږه کېښود
زمونږپه لوري ئې خپل لاس په ماشه کېښود
دادئ زمونږوزرونه پښې ئې کړې راماتي
وروستي نسل ته ئې تورتاريخ کړپاتي
؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛

(شعروعرفان درمحک قرآن)څخه

ګاونډیه خو بې رحمه
له مېړانې او حیانه عاري خصمه
د مظلوم ګاونډ په ضد دي
له ظالم سره لاس مل کړ
دخپل قصرله جګ بام دي
زماجونګړې کي اوربل کړ
ددې اور د لګولو اورلګیت دي
زماناپوه ماشوم په جیب کي واچولو
دتالان لپاره راغلې
په پلمه د اور وژلو
****
ددې مېني په ویجاړو سردروکي
سوځېدلي ئې کورونه
نسکورشوي دیوالونه
دیوه مات څلي په څنګ کي
دیوې وچې وني لاندې
وراني شوې خوني خواکي
څوشېبې می ارام پرېږده
لږ د غور فرصت راکړه
یا دکرکي د اظهار لږ مهلت راکړه
له هغو چې ملک یې وران کړ
خپل ولس کي ئې د وینو سیل روان کړ
زما دکلیو ورانولو په بهائې
زما د وروڼو د وژلو په قیمت ئې
دغلیم پوره ارمان کړ
****
لږ مي پرېږده د ستومانه خلکو خواکي
چي جګړو ځورولي
فقر وېرې کړولي
ځورېدلي لږ د زړه خواله ته پرېږده
شړل شوي لږ خپل کور کاله ته پرېږده
د زخمونو د علاج پوښتو ته پرېږده
پلار د زوی د پرهارو لیدو ته پرېږده
****
هغه وران هیواد چی تل ئې په لمن کي
کله ګورو طوفانونه له ختیځه
کله تېزې سیلۍ راشي له لویدیځه
کله سره سیلونه راشي له ښي لوري
کله واورو د مرګ چیغې له چپ لوري
ټول کورونه راویجاړکړي
ټولې ځالې کړي را ورانې
لږ موقع راکړه چې ووایو په جګ غږ
لږ خاموش شئ سرو اورونو
لږ ارام شئ طوفانونو
ترڅو جوړې ورانې ځالې
ترڅو جوړ کړو وران کورونه
ترڅو وڅنډو له مخ نه تور ګردونه
****
ما تاوده سلام ته پرېږده
د سرلوړې سروې پښوکي
چې ئې سروي تل اوچت
مخ یې تل د اسمان لورته
چي ئې نشي طوفانونه لړزولی
نه سیلاب ئې شي له ځایه خوځولی
****
دپښو ماتو وزر سوو په دې خېل کي
چې ئې ځالې طوفانونو ورانې کړې
سرو اورونو ئې منګولې وریتې کړې
نه د ونو په شاخونو کښینستی شي
نه وهلی شي وزرونه
نه ګامونه اخیستی شي
پرېږده واورو فریادونه یودبل
پرېږده پاک کړو سره وزرونه یو دبل
د دعا او اسوېلیو په څپو
اووم اسمان کي د عرش ور وټکوو
او په چیغو چیغو وغواړو له خدایه
دا تیاره شپه مو سباکړې
د دښمن د سرې لښکرې ټول په شاکړې
زمونږ دا مېنه نور خوندي کړې
له سیلیو له طوفانه
ددې مېنې زیړی منی
ته تلپاتې پسرلی کړې
او سمسوره پسرلی ئې
ته ایمن کړې له خزانه
****
زماګیله له غلیم نشته
زه که ژاړم نو د دوست نادودي ژاړم
آچي غوږ کې ورته وویل غلیم پټ:
که ښېرازه ژوند دې خوښ وي زما خواکي
که له غچ نه مي ځان غواړې په پناه کي
د یاغیانو د باغیانو قطار پرېږده
د سرتېرو، بې پرواوو قمارپرېږده
د غلیم په وینابیل شو له دوستانو
په غوږو ئې کړه حلقه د غلامانو
دښمن خپل ټوپک دده په اوږه کېښود
زمونږ په لورئې خپل لاس په ماشه کېښود
دا دئ زمونږ وزرونه پښې ئې کړې راماتې
وروستي نسل ته ئې تور تاریخ کړ پاتې