آمیر سرسام سمون

خدایه څه وکړم اختر دي سپـــین ســــــحر دي
د زړګی سر مي مسافر دي په ما محــــشر دي
د خداي دپاره جانانه راشه د اختر شــــــــپه ده
نن د حــــــج مازیګـر دي صبا اخــــــــــتر دي
ماته د ســـــــاه د رګ نه زیـــــــــات نزدي دي
که هرڅو ځما جانان د وطـــــــن نه بهــــر دي
نوی کالی واچوم ځان سـینـګار کړم چـــــــــاته
هغه بنده خو وطن پریښودلو مـســــــــافــــر دي
جانانه تاته جوړي زه دریــــادیږمه نـــــــــــــــه
ستا د راتلو په انتظـــــــــــار مي سوي نظر دي
تاسره ځما هـډو څه خــــــــــــــــــــیال نیشته دي
زړه مي په تاپسي شلیدلي د وینی مي کینسردي
خلق به څه کړم د زړه سره تــــــــــه دنیا ي ځما
خپل ستمونه ادا ګنړی په زړه کافـــــــــــــــر دي
اوس لکه مرغي په اوچــــو ډکـــــــــــو کــــیـنم
داسي ي سودائ کړم جانان مي جادوګـــــر دي
ځما دګل غوندِ ځــــــوانی به تاته شاړه ښکاری
ځما په نظر لکه د شیدو د پیروی مي دلــبر دي
که د مســتۍ غـوټۍ مي اوســــپړدل ګلـــــــــونه
بیا په بـــــام مي ګوره خـتم مي صــــــــــــبر دي
٬٬ســمونه٬٬د ځـواني مي آخـری شپه ده که راځي
بیا به شیطان مي لمسوی خــــراب مي کـــــر دي
د کټ په خـــپــو به په شیبو شیبو به ناستــه وُومه
چه کله نه مي اوریدلي د جانان د راتلو خـــــبر دي
ستا سندري خو لمبي کوی خو اختر مو مبارک شه
ټــولــو پښتــنو ته هغه که لــــــر او که بـــــــــر دي

دَ پشتون نه مي ســـــــــــــتړي شــوي طـبــــــیعــت دي
نه ي اوریدلي چري ځمــــــــــــــاهم نصـــــــــــــیحـت دي

کوی هــــغـــــه چه څه ورته د کلی مُــــــــــــــــــــلا وائی
مـــــــــا پخـــــپـــــله ورته کړي ډیرمِـــــــــــنـــــــــــــت دي

په یویشتمه پیړي کښي هم د پشتون ســــــرخرڅیږی
د نــاپوهه د خــــــــــــــپــل ژوند په حـــــــقـیقـــــــت دي

د کور او حجري د کټونو لــــــــــــنـــګي ي وُشــــــــلولي
د تربور د بدو نه ي جــــــــــــــــــوړکړي عــــــــــبادت دي

که ټوله دنیا وی تري نه وړاندِ تربور ي وروســـــــتــــــه
٬٬سمــــــــونه ٬٬په دِ ډیرخوشحــاله د بدبخــــــت دي

که دنیا ټوله شی تري وروسته یو تربور تري مخکښي
پــه دِ خــــــــــــــبره ده تــه ډیــــــــــر ذِلـــــــــــــــت دي

تربور اغـــیـــــــــــــــــــــــــــــــــــار تـه تره زاده ورور دي
مــونږ ته ي تري جــوړ کړي یو آفــــــــــــــــــــــــــت دي

دَ چه نن خپـلو لاسو خپـو سره په جـــــــــــــــــنګ یم
دَ غماز راسره کړي عجیبه غوندِ شـــــــــــــــــرارت دي

دَ ورور تربور ســـــــره پخـــــــــــپله اونخـــــــــــــــــتلم
چه مي کړي تري نه ټول عُــمر نفـــــــــــــــــــــرت دي

چه دَ نن خپل ورونړه راته مـــــــیـــــــــرنی ښــــکاری
رقیب راکښي اچولي داسي قـصـــــــد اوعـداوت دي

دَ چه مونږ د یو بل سُیـــــــــــــــــــــوری په کانړو وُولو
دَ تـــورو نیــتونو مو دغــــــه عِـلــــــــــــــــــــــــــت دي

مونږ د یو بـــــــــــــــابـــــــــــــا د یوي څانګي یُو ګلونه
راځه د پشتونخوا د جنډي په رنګ مي درته نیت دي

تـاتـه به یـاره ځـان جـاپــاني ښــــــــــــــــــــکاری
ماته خو د خپل ځان افغـــــــاني ښــــــــــــــــکاری

په شته ژبه خوله کښي دِ پردي ژبــــــــــــــــــه ده
خو ماته پشتو ژبه مـــــــــــــورني ښـــــــــکاری

که ته ماته افغــــــان وُواي که پشتــــــــــون وُواي
ماته خو په هر یو کښي خــــــاني ښــــــــــــکاری

که سُقراط زهر خوری ســـــــــل ځـله دِ وُخوری
تاته دَ پشتون وژل داسي په آساني ښـــــــــکاری

نه به بل کوم منـصـور په دار خــــــــــــــتـلي وُو
خو په ځان کښي راته ځان ځـــاني ښــــــــکاری

راوُښکی مو دی دَ غرونو ســیـــــنو کښي لاري
ژمونږ دبدبه ده داسي چه طــوفاني ښــــــکاری

کانړی مونږه شـلـولی دی پـه یقــــــــــــین سره
دَځنګل زمری مونږ ته دَ لوبو ساماني ښـــکاری

اوس مونږه دَ ځلـیدونکی کاروان رهــــــبران یُو
سمونه ٬٬ تاته به دَ خبره دَ حیراني ښــــــــکاری

ژمونږ بي شمیره شکلونه ژمونږ مختلف مخونه
دَ ټولو رنړاګانو نه مي رنړا دَ مسلماني ښکاری