ډاکتر حسن-پیښور

فکرونه مې سپرغۍ شي په هجران کې لکه ستوري
الوځي په یادونودجانان کې لکه ستوري

ما وې درته په ښارکې کلیوال سپېڅلي زړونه
ورکیږي دلوخړو په توپان کې لکه ستوري

دابیالکه تیاره چې دبیلتون د شپې خوره شوه
خورې مې چې شوې اوښکې په ګریوان کې لکه ستوري

شړم که ټوله ورځ دې شوخ یادونه خوچې شپه شي
راګوري په کړکیودارمان کې لکه ستوري

لارښودمې دمئینودکاروان شول ارمانونه
شیندم يې ستادعشق په کهکشان کې لکه ستوري

مین ورته (حسنه) ټوله شپه د زړه خواله کړي
ستاتوري د غزل دي په اسمان کې لکه ستوري

په کتاب دګریوانه يې په لندو بڼو لیکمه
بیادسوي زړه اهونه په سلګو سلګو لیکمه

تا یودم دتیرې شپې راز په لندو څڼو رسوا کړ
زه يې کیف دخمارونو په شیبو شیبو لیکمه
غریو نیولی ترې نه ځمه څه ویلی ورته نه شم
حال دزړه ورته په لارکې دخپل تګ په پلولیکمه
بیا ها غه زړه کیسه ده پرون هم په وینو سره وه
نن يې هم دزړه په وینو په زړو زخمولیکمه
دهر چا دویده غم چې تخنوي دغریو رګونه
هر غزل دتړمو اوښکو په تودو قطرولیکمه
داحساس په سرو بڅرو دهوا په څپو باندې
نن داستان درته جانانه دبیلتون دشپولیکمه
نه مرید لرم (حسنه) نه مې پیر دشاعري شته
بس یو څو لوغړن تورې تش په سرو لمبولیکمه