پښتو ادب · شاعران
گل عزیز کامه وال
د گل عزیز کامه وال پېژندنه او شعري ټولګه. لاندې شعرونه د افغان اتلان له موجود کتابتون سره تړلي دي.
شعرونه
3 خپاره شوي شعرونه
غزلبشپړ شعر ولولئ
غزل
گل عزیز کامه وال
درتـــــه ولاړیــــــم احــــــــترام لپاره
ستــا دخــــــوږي میني د جـــــام له پاره
ولـــي ریبا ر ته په غصه شـــوي گلـــــي
مـــــا در لـــیږلـــي ود ســــلام لـپاره
ســــر نــظرانه به درته زه کــــړمه خــپل
ســتا د سـر کـــو شــونډو انعام لپاره
زه خو سلطا ن د عشق په کار کښي یمه
څــنگه به ښکارم خـاص اوعام لپاره
ســـوزاو گــداز مـــي دي قبـــول دهـــجر
دوصــال یــــوســاعــــت آرام لــپـــاره
مـــاته خـــدمــت وایـه امـــرونـه کـــــوه
لـــکه بادار چـــه کــړې غـــلام لپــاره
کــــوم ســودا ســـوچونه گـــرځـــمه زه
یـم په حـــیرت دعـــشق انـــجام لــپاره
ماګل عزیز عشق کی هرڅه بایلود
څله مــي بــولي ننگ او نــام لــپاره
( قصبه جلال اباد ) ۱/4/1377 هش
نه پوهیږم ؟بشپړ شعر ولولئ
نه پوهیږم ؟
گل عزیز کامه وال
دامي جانان راته په سرو شونډو خندا کړیده
که مي گلشن کی دسرو گلو تماشا کـــړیده
یا ځمکه چورلې یا خوزه بی خوده شوي یمه
یامــــي دلبـر راته په مینه ناز اداکـــــړیده
په تـش دیدن یې رانه یـوړونه پوهیږمـــه زه
یا په جادویا په منتر یي دزړه غلا کـــړیده
یابه نرگـــــس وې په تعظیم په احترام او ادب
یانن ساقي ډکه پیــاله د مـيو بیا کــــــړیده
لکه چه ناست نن زه دعطرو په دوکان یاکوڅه
یا معطـــــــــره مي د یار زلفوهــــوا کړیده
کــاږه باڼه دی دلیندۍغشـو په مثل وینــــــــــم
خدایږوویشتنه یی په زړه باندي رسا کړیده
یا پیدا کړي به عاشق وې خداي په زیړه څیره
یا گل خوبانو پري څه ظلم اوتعدي کــــړیده
دانن سیلاب دی که باران چه راوریږې پر ما
که مي دسترگو فوارو داسـي ژړا کـــــړیده
دا به قانون وې که یواځي به پر ما وې داسي
چه دوفـا پرځـاي مي یار همیش جفا کـړیده
څله مي پوښتي چه پرتاباندي تیرشویدې څه
چـه درقیب سـره مـي یار مینـه پخوا کــړیده
دايـونن نه دي چــه غزلـــي درته وايمــــــه زه
ستا د دي ښكلې مخ عزیز هر وخت وینا کړیده
بانډه - پيښور ( 6/ 10/ 1366 هش)
دهجرژوندبشپړ شعر ولولئ
دهجرژوند
گل عزیز کامه وال
په سور انگارکښی اوسـم
چه بل د یـــــار کښي اوســم
سوځـــــم لمبه لمبه شم
چه انتظـار کـښـي اوســـم
هـــجر خـزان دي اشنـا
زه په بهار کـښي اوســــم
مینــه مــنزل دي زمـــا
ځکه دی لارکــښـي اوســم
عشق کــي هـر څه منم
که خنډ اوخار کښي اوســم
مـراد مـي ته یـي یـــاره
ستا په دربار کښي اوسـم
چــه دي یـوځـل ووینـم
خیر که مزار کـښي اوسم
دابه څه ژوند وې زمـا
چه په بل ښارکښي اوسـم
دلته دنیــا ده څنگــــــه
څنگــه بازار کښي اوسـم
خوښ به عـــزیز یــم هلـه
چه په ننگـرهارکښي اوســـم
پیښور دیر کالونۍ۲۹- ۰۲ – ۱۹۹۱ع