غ- فاروق

حق دچا څخه غوښتل کيږي چا ته نه و ر کول کيږې
ستاسي
حق به د خوني زمري دخولې راايستل کيږي

د لو ړ مقا م دي د ر نا وې کوي جها ن ښو ونکې
و موږ ته وړ د د
رنا وي ېی لکه ځا ن ښو ونکې

د وا ليدينو تر مقا م و ر و سته د ي نو م ياديږي
سپېڅلئ ز ړ ه لر ې
سپېڅلئ دي ارمان ښوونکي

چي په هيڅ نه پوهېدلم تاپه هرڅه باندي پوه کړم
د ژوند پر ﻻ ره دې روان
کړم مهر بان ښوونکې

د معنوي مو رو پلا ر نو م دي مبا ر ک وي تاته
ښاغلې ستاترنوم به هرڅه
کړم قربان ښوونکې

که دي بوخت سم په ستاينه ټوله عمردا به لږوي
مينه دي پاته زموږپه زړوکي قهرمان ښو ونکې

ستا انساني لوړمقام زمو ږ تر ستا يني لو ړ د ی
ولي به ستاځايوي په څاه کي مسلمان
ښو ونکې

په هيڅ ر ژ يم کښي ستا لپاره هيچا هيڅ و نکړل
کړاؤ نه دي ﻻ ډېر شو له ستو ما ن ښو و
نکې

په نا ر و غي ا وبد بختي کي دي کلو نه تير شول
که ېی نا روغه ،ناروغي دي شه درمان ښوونکې

نه دي چا و کړه د سو کا له ژو ند ا نه پو ښتنه
لوړ په ستاينه کي دي نوم دي تر اسمان
ښوونکې

چي ستا دښه ژو ند له تامينه څخه اوږه خالي کړي
ا خربه موږ ټو ل پر يو ه ﻻ ر شو روان ښو
ونکي

ضرور به ستا د ژ و ند انه پر موضوع غو رکيږ ي
څو چي تطبيق ماسټرپلان شي په ښه شانښوونکې

په څو تر خو ا وښکو به ستاسي ژو ند بهتره نشي
که بهتريږي موږبه ژاړو پرموږ ګر ا ن ښو ونکې

مو ږ دي د ښه ژ و ند ون غو ښتنه له څښتنه کو و
را ځه چي دواړه ېی په ګډه کړ و و د ان ښو ونکې

د
علم سياله د د نيا سيالي دي هم خد ا ی د ر کړ ي
چي ستاپه ښه ژوند فاروق ووياړي افغان ښوونکې

سپيني و ا وري تکي سپيني
څو مره ښکلې ېی شير يني

د ليد و د ي نند ا ره کړم
زړه مي ډک دی ستاله ميني

شا و خو ا د ي د ه پو ښلې
هم تو ر غر هم ېی لمني

رڼا ورځ دي کړه سپين پوښه
تو ر شپیې دي کړې سنګيني

ا ورېد و ته دي خو شحال يم
کنګل جو ړ نکړې ا و بلني

د ا و بو لو ی ذ خير ې دي
جو ړي کړي د ي ښأ د مني

سر چينه د لوی رو د و ېی
مځکي شنې شو ې د کرني

د ر حمت د ا و بو ډ کي
ا ې سپين پو ښي نا ز نيني

بي سرو زرو دي کا بل وي
بې له تا دي نه وي سپيني

د بې و ز لو حا ل ته ګو ره
کړ ه د سر ه خپلې ږ مني

د ا د خا ورو کنډ وا لو ته
نژ د ې مه را ځه ر نګيني

پرد ښتو ا و غرو نو ا و ر ه
پا ته هلته شه تر مني

بې و ز لئ يو ډ ېر ځپلي
د لته نشته تو د ي خو ني

مېلمه پا له ا فغا نا ن يو
ځا ی د ي نشته د بلني

د سبا په ا مېد نا ست يو
جا مې نه لر و و ړ يني

بې عينکو ليد ا ی نشو
زموږ سترګي شو ي نمجني

د ا ا نسا ن ډ ېر بېو فا د ی
نه د ی ستا ا وس د پا لني

چي ېی غو ښتې په د عا ؤ
کړي در تور مخ په تورکڼي

کله و لا ړ ه په کلو شي
کله ر ا شې ما ه جبيني

زه فا روق دي قد ر د ا ن يم
د لته ښه ر ا غلې پتمني

د لته تيا ر و د ه و ر که کړ ې په تيا ر و کښي لا ره
زه په ر ڼاکښي يم ر و ا ن د تو ر و شپو پر لا ر ه
بله ډ يو ه مي ده په لاسکښي هيڅشې نه و ينمه
په ر و ڼو ستر ګو زه خو ځيږ م د ړ ند و پر لا ره
د تو ر و شپو په پله و هم ز ه د کلو مز لو نه
کله ولاړ يم کله کړ م ز ه په شپو شپو مز لو نه
چي همراز نشولې له ماسر ه په سپينه و رځ کي
په تو ر و شپو مي و لي بياېی د کيسو پر لا ر ه
چيد سپو ږ مئ په ر ڼا تو ر ه شپه ر و ښا نه نشي
چي تر ږ مئ د خپلکړ و وړ و څخه پښېما نه نشي
نو ر نه غو ليږ م ستا په د ي تشو خبر و نن شپه
ز ه به و لا ړ نشمه نه ستا نه د هغو پر لا ر ه
چيمي په سپينه ورځ دتوريشپې خو بو نه ليد ل
په تو ر ه شپه کښي ميبلشو ي سر ه اورو نه ليد ل
دسرو لمبو سر ه يو ځا يپورته و ي شنې لو خړ ي
د ا حتمي ند ه چي به ځم ز ه د پر د و پر لار ه
په ر ڼا و ر ځ کښي د مقصد لو ر ته په بېړ ه ځمه
نه و رګډ يږ م په و يا له پر پله سر بېر ه ځمه
څوک چي داپل نړو ي هغه دښمن د ی زمو ږ
چي تو ري شپې رڼا کوي ځم د ډېو و پر لا ره
چيتو ر ه شپه په ر ڼا و ر ځ اعلان دجو ړيوکړي
دا سپينه و ر ځ چي پخلا ينه دنا جو ړي و کړي
بلي ډېو ې به شي رو ښا نه لکه وې چي پخو ا
ز ه با يد و لا ړ سم د سپېڅلو پر ګنو پر لا ر ه
لکه پتڼ چي پر سر ه اور با ندي ځان نکړيستي
چي دبورا تر سيني پوري ؤ ري نوځي اغز ي
دريښتنئ ميني په نو م بې يا د ه نکړ ي فا رو ق
ز ه نه و م تللی نه به و لا ړشم د بې زړو پرلا ر ه

ا وږدې لاري دي هريخو ا ته پرې کږې وږې کړې
په غم غصه کي تيري دي هم ورځي هم دي شپېکړې
د هر کس ا و نا کس وې منت با ر ا و هم پر با ر
ته چي ځای پرځای شوې بيا دي هره ورځ نشېکړې
ټولهغه دي هېرشوه چي لاس تنګ ا وخوار و زاروې
په جېب کښيدي څه نه وه چي له بد و څخه بېزار وې
خپل کوردي خراب کړی د لته هم ا وس خرابي کوې
و ر ا نې ا فتخا ر بو لې و هر چا لرې قصې کړی
يخ نيو لې ما ر وې ښکا ر ېد ې ډ ېر بې ا زا ر ه
يخې چي دي سو ويلي بير ته شو لې بد کرد ا ر ه
د غا ښ د د رد علاج بيله د و ا د غا ښ ا يستل دي
خصلت دي خپل ښه نه دی څه له نوروڅخه ګيلېکړې
پيلا ن ېی زمو ږ وطن کښي کله خوب ته پرېښول
مسؤ لينو په نو بت سر ه پهر ه پر د و ی کو ل
چي ليد لې ېی په خوب وا ی هند وستا ن ياغي کېد له
چي سترګي بې شوې پټي پهره د ار به پر نارې کړې
ستا د هري ورځي پر کړو وړو پهر ه د ا ر نشته
وجد ا ن دي پهره دا رکړه تردې بل څوک بيدا رنشته
د وجدانپه محکمه کيدي خدای هيڅوک محکوم نکړي
په همدغه محکمه کي به ځا ن خوشي بې پردې کړې
په يوه لاس کښي کچکول په بل کي جا م دی د شرا بو
د ا ب عزت خا وند وې و لي مل شوې د بې ا بو
کور يو طرف ته پا ته ا ولا د بلي خوا ته د رومي
نه شرمېږې په بيدراګ دماشوما نو خپل چړچې کړې
چي دهرنا کس په سترګوکي اغزې نشې ځوان نه ېی
چي د پوهي په زېورځان سمبال نکړې ا فغا ن نه ېی
دپوهي سره اې مرور وروره ژراعلان کړه پخلا ينه
که نور پا ته مرور شوې هغه شته به هم ا يرې کړې
هغه څه ونه کړې چي ستا پلار او مور ېی نه غواړي
ټول هغه کو ه چي ستا د پلار ا و د مور زړ ه غواړي
چا ليد لي دي چي مور ا و پلا ر وي د ا ولا د د ښمن
د سترګو تو ر ېی ته ېی څه لپا ر ه بها نې کړې
که غواړې چي تسخير په خپل کما ل کړې د ا جها ن
له ځا نه څخه دي جوړ کړه روغ رمټ سا لم ا نسا ن
پام کوه چي ورنکړي تر زد ه کړي وبل شي ته امتياز
فار دي افغان بولي چي تياروکي دوطن بلي ډېوېکړې

که هرڅومي ډ ېر تشريح کړی پيوستو ن
تا و نکړئ حر کت نه شوي را ستون
زموږ ترمينځ و پيو ستون لره ا ړتيا د ه
د ليلا مينه با يد کړ ي قېس مجنو ن
د ا بد لو ن که په ظا هر دی تا مو ندلئ
زه و د ي بد لو ن ته نه و ا يم بد لون
په عبث و يلو خپل ځا ن خطا با سې
ا فغانان نه خطا وځي په خبرو د ملعو ن
ا خر لږ څه فکر و کړ ه ز ما ور ور ه
د يو و ا لي په نو م و ليکه مضمو ن
که ځا ن مشربولې دا هم د رپه يا د کړ ه
تا کله دي پوه کړي کشران په دي قا نون
که د کشر له نا مه څخه ډ ېر بد نه وړې
مشران دي کړه بيقدره په وسله دوسلتون
يو ګا م نه اخلې پر مخ پر ځای ولاړ ېی
راشه ځا ن دي کړه سمبا له په سمو ن
همکا ري دي په عمل کښي کړه څرګنده
په سبا سبا ويلو به شپه نشي سبا وون
ته په خپله غمشر يک شه د غمکښو
نن د ي وا ر دی که تړې دا سي تړون
د نفا ق پرځا ی د وستئ ته ود ه ورکړه
وروري را وله چي ته نه شې شې زبون
د خپل مټو په قو ت و طن ا با د کړه
د مغزو په قو ت جو ړکړ ه مر ستون
که زما له مرستي ته برخوردا رنه شوې
را ته مه وا يه چي ورورمي وې پرون
يو ا فغان چي بد خواهي د بل ا فغانکړي
وهغه ته ورلوېدلې ناروغي د ه دطاعون
که په خپل لمن تا زه ا ورد بېلتون کړې
په کښي سوځې لاردي نشته دخلا صون
را شه ووا يو چي ټو ل ا فغا نا ن يو دي
هز ا ره دی که تا جک دی که پښتو ن
دا د وی ندي چي په خپلو کښي جنګيږي
جنګوي ېی د ښمنا ن په خپل لمسو ن
د د ښمن ګټه د ه نغښتې په دې کارکښي
ټوله سره يوشئ چيشي خپله ځګرخون
زموږ په مينځ کي ونفا ق لره ځای نشته
پا م کو ئ چي د ر خبر نشي بيلتو ن
جها ن د رته حېران دی تا سي څه کړئ
وطن وران شولا بس نه دی د ا ا فسون
چي نفا ق د ا فغا نا نو ته هو س کړي
ور پېښ شوئ و ا ی هغو ته لا پر ون
فا روق ټولو ته په يو ډ ول خطاب کړي
ډ ېر ژربند کړئ د قد رت نند ا ره تون

د ا د ګلو بڼ چي وينې په ښګلا کښي
ټول ښکلا ېی د بزګر په مشغو لا کښي
دبزګر دلاس محصول دی موږ ېی وينو
خلګ ناست دي د ګلو نو تما شا کښي
دښايست نند اه تون دی سېل ېی وکړ ه
چي ېی وينې د ژړي لمر په رڼا کښي
د سهار په وږمه بيا تر ا و تا ږه شي
ښه بويونه پورته کيږي هره خوا کښي
بو را ګا ن ښکلوي د ا ښکلي ګلو نه
بلبلا ن ېی تما شي کړي په هو ا کښي
شي بې خو ده په چغارو باندي سرشي
طا قت نشي ور ته پا ته په ژړاکښي
بيله دې چي ا جا زه و ا خلي له چا نه
حمله و کړ ه بلبلا نو شا و خو ا کښي
چي په مينه و ه مست شوي بو را ګا ن
جنګ تېی شاورګرزولې په ښکلا کښي
جنګروان ؤ ټوله ورځ د دوی ترمينځ
چا ګواښ نه کاوه دبا غ لويه فضا کښي
بلبل د ا و يل په لوړ ا وا ز و ګل ته
زه ژړا کړم ته همېش ېی په خندا کښي
دا يورمزدعا شقئ دی ځان په پوه کړ ه
په کلو مي غم ګا له ستا په سو د ا کښي
له ا غيا ره څخه ځان ژغوره نا زولې
هيڅخوندنکړي دغه ژوند په مدعاکښي
خوښه کړې مي ستامينه نه مي جنګ ؤ
ګوره تااخته په جنګ کړم ستاجفا کښي
ولي ستا عمر ډ ېر لنډ د ی تا زه ګله
زه همېش د ؤعا کوم ستا په بقا کښي
د بورا د خولئ څخه پورته د ا اوا زشو
تا څه راکړه څه به درکړم په سخاکښي
د بلبل ځا ی ګلستا ن په د ې پوهېږ م
تا را کړې ما ته ځای په غېږه ستا کښي
قضا و ت و کړ ه په خپله ښکلې ګله
که شر ميږي را ته و وا يه بېګا کښي
ګل په پا ڼو کښي سرپټ کړی له حيا نه
وې ويله ژوند مي خوښ نازوا د ا کښي
ګل سر پو ر ته کړی په نا ز ېی و ويل
ګورئ زماعاشقا ن ډېر دي په دنيا کښي
هر يو خپل د مقصد يا ر د ی بيله شکه
بېمقصد ه څوکوي ويښ په سحرګا کښي
بلبل ښه ژوند تېروي زما په ښا خوکښي
د ا بورا مي ويني زبېښي په رڼا کښي
هسي ېی دميني نوم ورکړیدی مطلب ته
د مقصد اشنا يا ن ډېر دي ګډ په ما کښي
که بلبل ا وبورا د واړو ته ز ه ګرا ن يم
با يد مړه شي چي زه نه يم په د نيا کښي
په کوم ځای کښي چي زه نه يم راته وايه
ما ليدلایشې پروچه هم اوبواوهمهواکښي
هم د ننه هم د با ند ي مي ژوند ون دی
هم په غرونوکي ميځایدی هم بيد يا کښي
په سا ړه ژمي کښي يم په ګلخا نو کښي
هم ښا يست دهر تا لار يم شا وخواکښي
د سر تاج يم د هر نا وي چي ود يږي
دشو نډو تبسم يم د پېغلا نو په نڅا کښي
په خو ړلو مي هم هيڅوک نه مړيږي
په روغتياکي مي ځای ګوره په دواکښي
ا نځورګر مي رسموي ښکلي ډ و لو نه
ګو ر ه د ا سي قيمتي يم په بها کښي
که يو ځای راته په ګوته کړې چي نه يم
که زه نه وم ، نو به نه يم په د نيا کښي
د اچي هريو خپل ځا ن بولي تر ما جا ر
قضاوت به راته سخت شي نن سباکښي
د ا چي عمرمي ډېر لنډ دی پټ خوله يم
زه ژوندون غواړم دپاک الله رضا کښي
ګل چي ګل دی مقصد يا ن ېی پېژند لي
دژوندون رمزونه نغښتي په رشتياکښي
چي مليا ر خبري وا ورېد ې د ټو لو
وي ويله ژوند به کړو سوله صفا کښي
ما روزلي د ا ګلونه دورغوي په تڼا ک
هيڅوک نلريداحق چي خيژي ما کښي
ز ه بڼوا ل يم چي خد مت کوم د ګلو
زما عمر ټو له تېرشو په ځغستا کښي
څوک چي زما د دي کرني قد رنکړي
زې غند مه که دا نقصوې پهرچاکښي
داسي څوک به پيدا نشي په نړۍ کښي
چي ضررويني ا ونېوي په پروا کښي
دا زه نيم چي يوازي قدردان يمه د ګل
دګل ټوله درناوې کړي ميلمستيا کښي
ګل چي واورېد ې خبري د مليا ر بيا
وې ويله زه به يم په خدمت ستا کښي
که جهان مي قد ردا نشي زه به ستا يم
لا س پر نا م درته ولاړيم په حيا کښي
ما درک کړی حقيقت دی ګران ملياره
د ګلونوها ړ ستا حق ؤ په و فا کښي
زه بلبل پرتامين يم درناوې دبلچاکيږي
ټوله ورځ ېی د مليا رلاسوښکلا کښي
که پرما مين ېی قد ر د مليا ر کړه
نه په تاکښي دا کمال شته نه بوراکښي
مالک ددغه بڼ يم قباله را څخه ورکه
څې ليکلي د ي د قبالې په مثناکښي
پا ملرنه به دي ژر مشکل ا سان کړي
څه مقصدلري فاروق په دې ويناکښي

د شمعي مخ ته په ځغستا تېره شوه
هغې چي نه غو ښتله بيا تېر ه شوه
په تلو را تلو کښې ما ته هم و کتل
تر ښکلو ښکلې شا ليلا تېر ه شوه
په تو ره شپه لکه برېښنا تېر ه شوه
په سپينه ورځکښيوارخطاتېره شوه
پر لمر لوېد ومي يو ځل بيا و ليد ل
دا غنچه فمه په خند ا تېر ه شو ه
په سرولمبوکښې سره لمبه کړمه زه
پر سره ا نګا ر ېی لولپه کړ مه زه
په اورکښي سوځم دخولي اه نه باسم
چي په مستي کښي بې پرواتېره شوه
په انتظا رمي تو ره شپه کړ ه سبا
چي ګو ند ي را به شي هغه شا ليلا
له بيد ه بخته ګيله من يمه ډ ېر
پلو نيو لې مي تر خو ا تېر ه شو ه
چي بختمييارنشو په توره شپه کښي
ليلا به را نشي په سر ه غرمه کښي
د هجرا ن شپي به تېره و مه ترڅو
چي ورکه مينه مي په غلا تېره شوه
ولي ېی نه پرېږدې چي مل شي زما
چي مي په زړه کښي غوټۍ ګلشيسبا
بيلتو نه تا ته به نو ر څه پا ته شي
که مي د ز ړ ه په تسلا تېر ه شو ه
په توده مينه کې زما زړګې ټکورشي
د د نياټولي خوښئ به مي پرکو رشي
د ا يرو به ستر ګي ډ کي د غما زشي
که د فا روق څنګ ته پخلا تېره شوه

زما ټو لو ته سلا م په د وا ړه لا س
په وجو د ېی ولي خپل ځا ن خطا با سو

ا نسان چي دانسان په درد دردمن نوي
ډاکترچي دناروغ په خوږخوږمن نوي

ا فغا ن چي د ا فغان په غم غمجن نوي
سخيچي دسخا څخه ېی ډکه لولمن نوي

زما ټو لو ته سلا م په د وا ړ ه لاسو
په وجود ېی ولي خپل ځا ن خطا با سو

چي خوا بد ي يو د بل سره پخلا نشي
چي ترځا ن ېې ښه لورينه پربلچا نشي

ظا لم چي د مظلو م په تسلا نشي
چي زوی په نصيحت د خپل با با نشي

زما ټو لو ته سلا م په د وا ړ ه لا سو
په وجود ېی ولي خپل ځا ن خطا با سو

ښوونکئ چيشاګردته څه ورزده نکړي
مامورچي په خپلکارکښي تلوسه نکړي

ولسوا ل چي د ولس په مشوره نکړي
قا ضي چي په رشتيا څه فيصله نکړي

ز ما ټو لو ته سلا م په د وا ړ ه لاسو
په وجود ېی ولي خپل ځا ن خطا با سو

بزګرچي خپل پټي ته ښه خدمت نکړي
نا ظرا ن چي د بز ګرو مراعت نکړي

با دا رچي دمزدورسره صحبت نکړي
چيدوی ټوله په خپلمينځکي الفت نکړي

زما ټو لو ته سلا م په د وا ړ ه لاسو
په وجودېی ولي خپل ځا ن خطا باسو

ا فسر چي مهربا ن پرخپل عسکرنشي
عسکر چي په مثا ل د خپل ا فسر نشي

قو مند ا ن چي منسو بينو ته رهبرنشي
چي سا تونکئ د سرحد ا ولروبرنشي

ز ما ټو لو ته سلا م په د وا ړه لا سو
په وجود ېی ولي خپل ځا ن خطا با سو

خا نا ن چي د بېوزلومرستند وی نشي
بي وزلي چي خپلوان ټوله ددوی نشي

ظالم چي دمظلوم په خوی اوبوی نشي
ا جتماع دعد ا لت جوړه په دوی نشي

ز ما ټو لو ته سلا م په د وا ړه لا سو
په وجود ېی ولي خپل ځان خطا با سو

د د وست او د دښمن لارچي يوه نشي
چي بله ېی په کورکښي زرډېو ه نشي

چي د دواړوخورک يوډول مېوه نشي
چي راضي دواړه دسوليپه شېوه نشي

ز ما ټو لو ته سلا م په د و اړه لا سو
په وجود ېی ولي خپل ځان خطا با سو

خوا بدي چيپه خپلمينځ کي پخلا نشي
چي ترې ورکه د نفا ق لويه بلا نشي

چي دواړ ه په يو ه زړه او صلا نشي
له بد و چې بيزا ر په يو ه پلا نشي

ز ما ټو لو ته سلا م په د واړه لا سو
په وجود ېی ولي خپل ځان خطا باسو

ګوروان چي دخپل کلي خدمتګارنشي
د خپل کلي چي پرد ه ا عتبا رنشي

د څړځايوله پا ره چيخلګ بېګارنشي
چي وچ د ښتو نه ګل و ګلزا رنشي

زما ټو لو ته سلا م په د وا ړه لاسو
په وجود ېی ولي خپل ځان خطا باسو

پا چا چي د رعيت په حا ل خبرنشي
رعيت چي د پا چا لپا ره سپر نشي

درعيت ژوندچي خرابوي اوبهترنشي
پا چا چي له قد رته لاس پرسرنشي

زما تو لو ته سلا م په د و ا ړ ه لاسو
په وجود ېی ولي خپل ځان خطا با سو

په شعرکي چي د ژوند رمزو نه نوي
په ژوند کي چي دژوند خوند ونه نوي

راحت کي چي دياروداشناياد ونه نوي
په يادکه دي فاروقه دوطندردونه نوي

ز ما ټو لو ته سلا م په د وا ړ ه لا سو
په وجود ېی ولي خپل ځان خطا با سو

ښې توري تو ري سترګي د ليلا مزه کوي
هر طرف چي ګوري شا وخو ا مزه کوي

په مينه مينې ا ړوي يوې ا و بلي خو ا ته
د ا مخامخ کا ته ېی زما پر خوا مزه کوي

د شوخ نظر له لا سه ئې ګا لمه کړا وونه
د نا زنا ز په کتو ئې را تا زه کړله غمونه

د نازکاته او شوخ نظر ېی ټوله ماته يودي
په دې ډول کله سترګي د بل چا مزه کوي

کاغذي بادام سياليکولای نسي ستا دسترګو
داسمان لورته کا ته ستا دبڼو په درګودرګو

خماردي دساحروسترګوداسي مستانه کړم
په سترګوکښي مي سترګي داشنا مزه کوي

کيسې د مجنون کيږيترهغه يمه زه ډ ېربتر
ناڅاپه چي ميوخوړی پرزړه ستادبڼوخنجر

د اسي لېوونې سوم لېونيان راباندي خاندي
ورکه ليلا چي لټوم دغه صحرا مزه کوي

ښکلا ته ئی دسترګودنرګسګل رسېداینشي
له شرمه د ليلا مخته سرلوړي درېدا ینشي

د همزولو په ټولګی کښي سا ري نه نلري
ستاسترګي چيبې سا ريدي رشتيامزه کوي

معمورمي په ليدودتوروسترګو کړه نګا ره
د اول کتو د لاسه دي تر ا وسه يم بيما ره

علاج دناروغئ مي په سترګوستا ليدل دي
فار واېی شې سمسو ره د ا د عا مزه کوي

زما دي ستا سره قسم ستا په يا ري وي
چي رشتيااوصداقت په کښي جاري وي
پخو ا نئ ميني ستا سوئ ﻻ پخو ا يم
غواړم مينه چي نه جنګ اونه زاريوي

چي يو د واړه وفا د ا ره خپل وعد وته
هيڅ ا ړتيا مو پيد ا نه شي و ګيلو ته
ستا دوصل شپه اوږده لکه يو کا ل وي
واک موخپل وي بې سرحده ازادي وي

يو د بل په مينه مست ا و مستا نه يو
په پر وا کښي نه د خپل نه بېګا نه يو
زه بورا ا و ته سو رد ګل د ګلستا ن ېی
ز مو ږ د وا ړو يواو بل ته بېتا بې وي

خوږې شپې پرله پسې لږڅه اوږد ېو ی
را په يا د مي دپخوا وخت خا طرې وی
توري شپې مي بلڅراغ و ي ستاد حسن
چي بې غمه سره نا ست ا وبېغمي و ي

دسپوږمئ په رڼاروڼي توري شپې و ي
د ښا يست دي خپرې شوي پلو شې وي
يو د بل سر ه نژد ې و ي مين ز ړ ونه
ترډېر صبر صبرپورته بې صبري وي

پرما ګر ا نه زه پر تا با ند ي مين يم
له فرا قه دي همېش په زړه غمجن يم
خو شحا لي ېی په ما و و ينه با د اره
چي په برخه د و طن مي سو کالي وي

ته مي لېلا ېی ز ه مجنو ن يمه ستا
له ډ ېر پخو ا څخه زه مفتو ن يمه ستا
چې مجنون ا و ليلا د وا ړه سره يوشي
و هرلو ر ته به خو شا له خوشالي وي

که هرڅو مو تر مينځ ډېروي رقيبا ن
شا و خو ا ته مو پرا ته وي د ښمنا ن
چي غو ښتنه مو يو ه وي زموږد وا ړو
زما ا و ستا ا ړتيا به کله د پرد ي وي

ما و تا لره د رکړې لا پخو ا ؤامتحان
د ښمنا نو ته دي نه و ا يم د و ستا ن
ز ه فا رو ق د هغو ټو لو په ګيله يم
چي غو ښتنئ ستا لپا ره بربا دي وي