اټک يوسفزی

ما له ځانه سره يوسه

لکه سيوری دې جانانه، ماله ځانه سره يوسه
چېرته مه ځه بې له ما نه، ماله ځانه سره يوسه
څو شېبې مې د سپوږمۍ سره د ستورو غوندې پرېږده
لږ را ښکته شه اسمانه، ماله ځانه سره يوسه
ګوره داځل به ګرېوان بيا هسې تش را لمدوې نه
طوفاني شه ښه بارانه، ما له ځانه سره يوسه
اباسينه لږ راونغاړه څپو کې دې اټک نن
خير دی خير دی تر بولانه، ما له ځانه سره يوسه

اټک يوسفزی

غزل

 

شمې دواړه  يـــــــــوو رازدار ه

ته هـــــــــــم ژاړه  زه هــــــــم ژاړم

  

د چا  يــــاد کــــــــې تـــــرسهاره

ته هــــــــــم ژاړه   زه هـــــــم ژاړم

  

چې د سترګـــو پـــــه  چينوکې 

مې يوڅاڅکی نـــــــم پرېنږدې

 

 را په   غــــــــاړه  شـــــه  سېتاره 

ته هـــــــــم ژاړه  زه هــــــــــم ژاړم

 

 دا  زما  په زړه  هم ســــــتا پــــه 

شان يادګاردی ليکل شــــوی

  

د ګـــــــــودر  د  ســـــــــــر چـناره

ته هــــــــم ژاړه زه هــــــــــــم ژاړم 

 

توتکـۍ  درتـــــه  را نـــــه  غلې

نـــــــــــه دې   وسپـــــــړل  ګلونه 

 

پـــــه  لــمبو  کـې  وريت  بهاره

تــــه هـــــــــم ژاړه   زه هــــم ژاړم

  

چې ګلزار دې لــــــه طـوطيانو

نه   کــارغانـــــــو دی  نـــــيولی

  

د اټــــــک   نـــــــصيبه   خــواره

تــــــــه هـــــــــم ژاړه زه هـــم ژاړم 

---------------------------

اټک يوسفزی