ګلالۍ خوستۍ

هم منګی او هم ګودرؤ خو اوس نــــــــــه دی
څومره ښکلی مــــــــازيګر ؤ خو اوس نه دی

خواخوږي او همدردي وه ډيره زيـــــــــــــاته
په هر چـــــــــــــا يې ښه نظر ؤ خو اوس نه دی

ديدنونه د جـــــــــــــــــــــانان به مې کوی شول
جوړ تيار زمـــــــــــــــــا وزر ؤ خو اوس نه دی

وربښلې خوب خندا مې وه خپل يـــــــــار ته
يار زما ځــــــــــان او ځيګر ؤ خو اوس نه دی

دای مې زړه کې وه پـــــــــــــــــــه دا به يريدمه
دی سبب زما دخطر ؤ خو اوس نـــــــــــــه دی

عشق نـــــــــــــــــــه مخکې يې غرور کبر لرلو
په هر چا نې زورور ؤ خو اوس نـــــــــــــــه دی

په غوسه مې ورته نه، نه وه و يـــــــــــــــــــالي
يار زمــــــــــــــــــا نه مرور ؤ خو اوس نه دی

زمـــــــــــــــــا په غم به يې خفګان څرګنداولو
زما له حـــــــــــاله ښه خبر ؤ خو اوس نه دی

هم تپوس او هم بــــــــــه يې حال راته راوړلو
څومره ښه زمــــــــــــــا رهبر ؤ خو اوس نه دی

په بــــــــــــــــــــــــــــاڼو به مې د سترګو ګرځولو
د هر چـــــــــــــــــــــانه معتبر ؤ خو اوس نه دی

ستــــــــــــــا د لاسه مې هر څه د لاسه ور کړل
د هر چـــــــــــــــــا په ما باور ؤ خو اوس نه دی

په بدي بـــــــــــــــــــــه يې بدي هر وخت ليدله
د هر چــــــــــــا په سر بل سرؤ خو اوس نه دی

د هر چــــــــــــــــــــــا قدر پې شوی وو خاونده
بل وطن کې مســــــــــــــافر ؤ خو اوس نه دی

خدای دا پـــــــــاره نور اې پرېږدی په قــلاره
د پښتو څخه بهر ؤ خو اوس نـــــــــــــــــــه دی

چې مورکۍ مې وه عزت مې ډير کيـــــــدلو
راتـــه خلاص مې د کور ور ؤ خو اوس نه دی

خوشـــــــــــــــالي او خوب خندا مې پېژندله
ژوند لــــــــه درد څخه بهر ؤ خو اوس نه دی

مشکلات به د الله په رضــــــــــــــا حل شول
ګلالۍ دعــــــــــــــــــــــــا اثر ؤ خو اوس نه دی

ګلالۍ خوستۍ

 

                غزل

ستا د وعدې په اعتبار خوبونه 
له سترګو وړي ستا انتظار خوبونه 

د شپی می ټوله شپه ستا غم ژړوي 
ځکه کوم اوس په سهار خوبونه 

کلی کی څومره ډیر خوندونه به ول
چیرته د کلی او د ښار خوبونه 

ژیړ مازیګر د چینی یخه غاړه 
پر غرمو لاندی د چنار خوبونه 

چی خوبولې سترګی ستا ووینم 
ما زنګوی پر لویه لار خوبونه 

ستا په خوبونو کی به زه یم که نه ؟
ستا له خوبونو نه می جار خوبونه 

ګلالۍ خپله صداقت وخوړه
ځکه کوي په سر د  دار خوبونه  

             ګلالۍ خوستۍ

غزل

جوړ زما دا زړه پرهر به شي پخپله
درد له مانه لاس په سر به شي پخپله

زه به څه ورته داغونه دا زړه شمارم
يار زما په حال خبر به شي پخپله

هره اوښکه څاڅکي څاڅکي چي توييږي
تا به غرق کړي سمندر به شي پخپله

غمازانو راته فرش دا ازغو جوړ کړ
زه به څه وايم پرې ور به شي پخپله

پام د نه کوي زمونږه په زړګيو
له ډیر وخت دی مسافر به شي پخپله

که سپوږمۍ پر ځای په شپه کې را ظاهر شو
شپه به نه وي سپين سحر به شي پخپله

ګلالۍ که ګلابي جامې په تن کړم
پسرلۍ دا ځان په شربه شي پخپله

ګلالۍ خوستۍ