د قرآن کریم پښتو ژباړه

37-77 او مونږ د هغه اولاده، بس هم هغه باقي پاتې كېدونكې وګرځوله

37-78 او مونږ په ده باندې په وروستنيو خلقو كې (مدح او ثنا) پرېښودله

37-79 په عالمونو كې دې په نوح سلام وي

37-80 بېشكه مونږ نېكانو ته همداسې بدله وركوو

37-81 بېشكه هغه زمونږ د مومنو بنده ګانو څخه و

37-82 بیا مونږ هغه نور (كافر) خلق غرق كړل

37-83 او بېشكه د هغه له ملګرو ځنې خامخا ابراهیم دى

37-84 (یاد كړه) كله چې هغه خپل رب ته په ډېر روغ زړه سره راغى

37-85 كله چې هغه خپل پلار او خپل قوم ته وویل: څه شى دى چې تاسو يې عبادت كوئ؟

37-86 ایا تاسو د دروغو (او باطلو) لپاره له الله پرته معبودان غواړئ؟

37-87 نو په رب العالمین مو ستاسو څه ګمان دى

37-88 نو په ستوریو كې نظر يې واچوه، یو نظر

37-89 نو ويې ويل:بېشكه زه ناجوړه یم

37-90 نو دوى له هغه نه وګرځېدل، په داسې حال كې چې شاكوونكي وو

37-91 نو د دوى معبودانو (بتانو) ته پټ راغى، نو ويې ويل: ایا تاسو (دا خوراكونه) نه خورئ؟

37-92 په تاسو څه شوي دي چې تاسو خبرې نه كوئ؟

37-93 نو په مهارت سره يې په دوى باندې راباندې كړل، په داسې حال كې چې په ښي لاس سره وهونكى و

37-94 نو هغوى (مشركانو) ده ته متوجه شول، چې ورپسې منډې يې وهلې

37-95 ده وویل: ایا تاسو د هغه څه عبادت كوئ چې تاسو يې (پخپله) تراشئ

37-96‚ حال دا چې الله تاسو او هغه عملونه چې تاسو يې كوئ، پیدا كړي دي

37-97 دوى وویل: د ده لپاره یوه ودانۍ جوړه كړئ، بیا تاسو دا په لمبې وهونكي اور كې واچوئ

37-98 نو دوى له ده سره د فریب اراده وكړه، نو مونږ همدوى تر ټولو زیات ذلیله كړل

37-99 او ده (ابراهیم) وویل: بېشكه زه خپل رب ته تلونكى یم، ژر به هغه ما ته لاره وښیي

37-100 اى زما ربه! ته ما ته (زوى) راكړې، چې له صالحانو ځنې وي

37-101 نو مونږ ده ته د ډېر حلم والا هلك زېرى وركړ

37-102 نو كله چې هغه (هلك) له ده (خپل پلار) سره منډې وهلو ته ورسېده، ويې ويل:اى زما خوږه زویه! بېشكه زه په خوب كې وینم داسې چې بېشكه زه تا ذبحه كوم، نو ته وګوره چې ستا څه رايه ده؟ هغه وویل: اى زما پلار جانه! ته هغه كار وكړه چې تا ته يې امر كول شي، ژر ده چې كه الله وغواړي، ته به ما له صبر كوونكو ځنې ومومې