د قرآن کریم پښتو ژباړه

26-112 (نوح) وویل: او ما ته څه علم دى په هغه څه چې دوى يې كوي

26-113 نه دى د دوى حساب مګر زما په رب باندې، كه تاسو پوهېږئ

26-114 او زه له سره دې مومنانو لره شړونكى نه یم

26-115 زه نه یم مګر ښكاره وېروونكى

26-116 دوى وویل: اى نوحه! قسم دى كه ته وانه وښتې (نو) خامخا هرومرو به ته له سنګسار كړى شويو ځنې شې

26-117 هغه وویل: اى زما ربه! بېشكه زما قوم زما تكذیب وكړ

26-118 نو ته زما په مینځ كې او د دوى په مینځ كې فیصله وكړه واضحه فیصله او ته ما ته نجات راكړه او هغه چا ته چې له ما سره كوم مومنان دي

26-119 نو مونږ نجات وركړ هغه ته او هغه چا ته چې له ده سره په ډكه كشتۍ كې وو

26-120 بیا مونږ له دې نه پس باقي خلق غرق (ډوب) كړل

26-121 بېشكه په دې كې خامخا لویه نښه ده او د دوى زیاتره مومنان نه وو

26-122 او بېشكه ستا رب خامخا همغه ډېر غالب، بې حده رحم كوونكى دى

26-123 عادیانو د رسولانو تكذیب وكړ

26-124 كله چې دوى ته د دوى ورور هود وویل: ایا تاسو نه وېرېږئ!

26-125 بېشكه زه تاسو ته امانتګر رسول یم

26-126 نو تاسو له الله نه ووېرېږئ او زما اطاعت وكړئ

26-127 او زه له تاسو نه په دې (تبلیغ) باندې هېڅ اجر (عوض) نه غواړم، زمااجر نه دى مګر په رب العلمین باندې

26-128 ایا تاسو په هر اوچت ځاى یوه نښه (لوړه ودانۍ) جوړوئ، په داسې حال كې چې عبثیات كوئ!

26-129 او تاسو پاخه عمارتونه جوړوئ، ښايي چې تاسو به (په دنیا كې) تل اوسېږئ

26-130 او كله چې تاسو نیول كوئ (،نو) نیول كوئ، په داسې حال كې چې ظلم كوونكي يئ

26-131 نو تاسو له الله نه ووېږئ او زما اطاعت وكړئ

26-132 او تاسو له هغه ذات نه ووېرېږئ چې ستاسو مدد يې كړى دى په هغه څه سره چې تاسو پرې پوه یئ

26-133 هغه ستاسو مدد كړى دى په څارویو او زامنو سره

26-134 او باغونو او چینو سره

26-135 بېشكه زه پر تاسو باندې د ډېرې لويې ورځې د عذاب وېره كوم

26-136 هغوى وویل: مونږ ته یو شان ده، ایا كه ته نصیحت (وعظ) كوې، یا ته نه كېږې له وعظ كوونكو نه