ګونګی


ټکه پرېوتې په ژوندون ټول کارو بار ګونګی دی
کلی مو ګونګ شو ، غر مو غلی دی او ښار ګونګی دی

چې منصوري عشق يې د حق په نارو ولمانځلو
دا نو بيا چا ويل چې رسۍ ګونګه ده ، دار ګونګی دی

د چا مين سوې ټپې ورسره غبرګې نه شوې
زموږ حجره کې له مودو مودو سيتار ګونګی دی

چې د چا سترګو ته په سترګو کې خبرې کوي
يا خو مئين دی يا خو خامخا اوښيار ګونګی دی

د ميرو تږی د توتيانو سيل پرې نه کوزيږي
د کلي رود له شوره ولوېده چينار ګونګی دی

اوښکې به اوښکو ته د کوم يرغل کيسه تېره کړي
زما ژبه پرې ده د توتي په شانې يار ګونګی دی

١٣٧٧٧/٨/٤ خوګياڼي ، توتو