غزل
 

خپل عمل چې سړی سپک کا
لکه خس هسې يې ورک کا
بد عمل لېونی سپی دی
چې حملې پخپل ګنډک کا
مګر نه ګوري و ځان ته
چې احوال پېغور د پک کا
مزری ښکار کا د ګاوزو
پيشو ګرځي ښکار موږک کا
دا خبره ده چې کيږي
که کيسه يې د دوتک کا
چتی، باز په پرو نه شو
که الوځي پرپرک کا
چې بيزو د بازيګر شو
نن څه ناسته په انډک کا
زما ژبه نه ده اور ده
ګوزارونه د ټوپک کا
خوشال ناست په برمول دی
ارمانونه د اټک کا