زموږ نشته زموږ خمار نه معلوميږي
زموږ يار زموږ اغيار نه معلوميږي
دلته شپه راځي په شپه باندي بدليږي
مودې وسوې چي سهار نه معلوميږي
د مرغانو قطارونه راسي تير سي
زموږ کلي کي چنار نه معلويږي
د موذن ژبه وحشت ورګونګه کړې
او مسجد کي مو منار نه معلوميږي
د (( پاڅون )) اوښکي په ږيره کي ورکيږي
تر ګريوانه پوري لار نه معلويږي