ســـــرتوره يوه پېغله يې ملــــــــــــــــګرو ته اوبه وړي
د ســــــــرولــــمبو په غېږه كې لښـــــكرو ته اوبه وړي

اف ! ســـــــــږ كـــال وچكـــالــــي ده بارانونه نه ورېږي
يو څو ماشــــــــــــومان لــپو كې ګورګورو ته اوبه وړي

بيا غرونه غرونه ورېځې وينم ســـــتا په لوري درومي
ســـــپين غره ســـــتا د غېږې ها نښــترو ته اوبه وړي

ګـــــــــــودره ! پام چې نجونې مرورې ســــتنې نه كړې
څـــــــــــو تږو لارويــوو مســـــــــــــــاپرو ته اوبـه وړي

احســــاســـــــه نه پوهېږم چې د كوم يو نظر مات كړم
ناپوهه ښــــــكلي هر وخت ســــــترګورو ته اوبه وړي

۱۳- ۷ – ۱۳۸۰ لمريز
پېښور