لرې ولاړ وم د ورتللو په چل نه پــــــــــــوهېـــــــــــدم 
رښتيــــــــــا بــــــــه وايمـه دښکلو په چل نه پوهېدم 
 

فــــــــکر مې نـــه و سين د سترگو کې يې پرېوتمه 
بيــــــــا نــــــــو تـــــــــــر ډېــره د وتلو په چل نه پوهېدم 
 

ستا انتظار کې غلى ناست وم ستا په څېر نه ومه 
زه د وعــــــــدې د مـــــــاتـــــــــولــــــو په چل نه پوهېدم 
 

ته رانه لاړې زه دې داسې ځاى کــــــــې پرېښودمه 
چېرته چې زه د اوسېدلو په چــــــــل نــــــــــــه پوهېدم 
 

شمسزيـــــــه دې کـــــــلي کــــې هغه د غم لمر ومه زه 
چې ماښام هم د پــــــــرېـــــــــــوتـــــلو په چل نه پوهېدم